did He smile His work to see ?

3 de yetmez 5 tane

2012-02-03T15:51:00.001+02:00

Half a bee, philosophically,
Must, ipso facto, half not be.
But half the bee has got to be
Vis-à-vis, its entity. D'you see?

But can a bee be said to be
Or not to be an entire bee
When half the bee is not a bee
Due to some ancient injury?

La dee dee, one two three,
Eric the half a bee.
A B C D E F G,
Eric the half a bee.

Is this wretched demi-bee,
Half-asleep upon my knee,
Some freak from a menagerie?
No! It's Eric the half a bee!

Fiddle de dum, Fiddle de dee,
Eric the half a bee.
Ho ho ho, tee hee hee,
Eric the half a bee.

I love this hive, employee-ee,
Bisected accidentally,
One summer afternoon by me,
I love him carnally.

He loves him carnally,
Semi-carnally.
The end.

Cyril Connelly?
No; semi-carnally!
Oh.

Cyril Connelly.

eğer sen yoksan kafam olmasın

2012-02-02T11:26:00.001+02:00

Ben insan değil miyim?

Az

2012-02-02T11:06:00.001+02:00

Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur;
Ah aklımdan ölümüm geçer;
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.

"Fakat Müzeyyen, bu derin bir tutku." dedim. Tırsmaya başlamıştım. Haklı olabilirdi.

2012-01-25T11:08:00.001+02:00

"Sen o elmayı geri ver, " diyecekti aynı zat, "çürüteceksin. "

Bu söz beni elmas uçlardan beter çizebilirdi. Gölgeler arasında gölgeler görebilirdim. Bir sansar otları hışırdatırdı. Annem bana gerçekleri kabul etmesini, hayat ise onlardan kaçmasını öğretmiş olabilirdi. "Al bu elmayı Nezahat" diyebilirdim, "sende bu ad oldukça istersen sıfır numara kel, istersen at kuyruklu olurum. İnce bıyıklı tek dişi altın olurum. Meftun olurum, meczup olurum. Uzaklara bakarım, çıtımı çıkarmam. Nasıl söyleyeceğimi bilmem susarım. Susmak üzerine konuşmak gerekse, beni çağırırlar, oturur susarım. Dolmabahçe saat kulesiyle, Çırağan Sarayı ile konuşurum. Duvarlara yazılar yazarım gizli gizli: 'Albayım beni Nezahat ile evlendir.' Sülüs yazarım, kûfi yazarım, Latin yazarım. Gotik yazamam. Yağ satarım, bal satarım, ustamı öldürür ben satarım. Yemeden içmeden kesilir, alık olurum. Adımı sorsan duymaz olurum. Kötü olurum, iyi olmam Nezahat. Ya bu adı değiştir ya da al bu elmayı. Bende sevdiklerince terk edilme endişesi, kafayı yemeye meyyal haller var. Al bu elmayı Nezahat. Yüzünde göz izi var."

â

2011-11-30T18:48:00.001+02:00

Temâgisin, Begedânin, Yesevâdin, Vegdasin, Nevfena, Gadisin...

just wait till the ju ju man comes for you

2011-11-17T14:20:00.001+02:00

Heute back ich, morgen brau ich,
Übermorgen hol ich mir der Königin ihr Kind;
Ach, wie gut, dass niemand weiß,
dass ich Rumpelstilzchen heiß

Keep your head!

2011-06-28T11:18:00.001+03:00

One pill makes you larger
And one pill makes you small
And the ones that mother gives you
Don't do anything at all
Go ask Alice
When she's ten feet tall

And if you go chasing rabbits
And you know you're going to fall
Tell 'em a hookah smoking caterpillar
Has given you the call
Call Alice
When she was just small

When men on the chessboard
Get up and tell you where to go
And you've just had some kind of mushroom
And your mind is moving slow
Go ask Alice
I think she'll know

When logic and proportion
Have fallen sloppy dead
And the White Knight is talking backwards
And the Red Queen's "off with her head!"
Remember what the dormouse said;
"Keep your head""

He shall rise

2011-03-08T17:56:00.001+02:00

Below the thunders of the upper deep,
Far, far beneath in the abysmal sea,
His ancient, dreamless, uninvaded sleep
The Kraken sleepeth: faintest sunlights flee
About his shadowy sides; above him swell
Huge sponges of millennial growth and height;
And far away into the sickly light,
From many a wondrous grot and secret cell
Unnumber'd and enormous polypi
Winnow with giant arms the slumbering green.
There hath he lain for ages, and will lie
Battening upon huge sea-worms in his sleep,
Until the latter fire shall heat the deep;
Then once by man and angels to be seen,
In roaring he shall rise and on the surface die.

Plateau de Millevaches

2010-06-08T14:54:00.000+03:00

aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.

iyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,
sizden iyi olmasın, boşanmada birinci...
-çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen.

am i here?

2010-06-02T15:29:00.002+03:00

... I had a dream last night, and in my dream, you needed a leg, and everyone in the world was trying to give you their leg, but I really wanted you to have mine. And in my dream, you picked my leg, and it made me so happy. And it was the best dream in the history of dreams...

Frabjous

2010-04-19T23:30:00.001+03:00

akşamözdü, yavışkan burguleler
döndeleyip cermelerken günsatba
uyudüşmüş kalmışlardı karpüsler
yemizler derseniz ak-ök begirba.

ejdercenkten sakınasın ey oğul,
keskindir dişleri, pençesi yaman.
cub cub kuşu görürsen işin duman
hele gaddar yakvakvaktan kaç kurtul!

aldı gümüş kılıcını eline
uzun süre korularda dolaştı.
dinlendi altında tumtum dalının
herkesten çok buna kendisi şaştı.

böyle üzgün süzgün düşünedursun
alev saçan gözleriyle ejdercenk
çıkageldi neşil norman içinden
gark diyerek atladı binbir hendenk.

sağsol, solsağ, fışt pışt, şak şuk, bir iki
gümüş kılıç biçti, kesti, doğradı
gebertti düşmanı, sonra bizimki
beş nala nayrıldı neşil normandan.

ejdercenki öldürdün ha, ey oğul?
alnından öpeyim sevgili dumrul!
ey kutlu gün, şaşa maşa, çok yaşa!
ben gideyim, geçtin artık sen başa.

akşamözdü, yavışkan burguleler
döndeleyip cermelerken günsatba
uyudüşmüş kalmışlardı karpüsler
yemizler derseniz ak-ök begirba

Greed

2010-03-19T19:16:00.003+02:00

I've seen it all, I have seen the trees,
(I've seen the willow leaves dancing in the breeze)
I've seen a man killed by his best friend,
And lives that were over before they were spent.

I've seen what I was - I know what I'll be
I've seen it all - there is no more to see

You haven't seen elephants, kings or Peru!
(I'm happy to say I had better to do)
What about China? Have you seen the Great Wall?
(All walls are great, if the roof doesn't fall)

And the man you will marry?
The home you will share?
(To be honest, I really don't care...)

You've never been to Niagara Falls?
(I have seen water, its water, that's all...)
The Eiffel Tower, the Empire State?
(My pulse was as high on my very first date)
Your grandson's hand as he plays with your hair?
(To be honest, I really don't care...)

I've seen it all, I've seen the dark
I've seen the brightness in one little spark.
I've seen what I chose and I've seen what I need,
And that is enough, to want more would be greed.
I've seen what I was and I know what I'll be
I've seen it all - there is no more to see

You've seen it all and all you have seen
You can always review on your own little screen
The light and the dark, the big and the small
Just keep in mind - you need no more at all
You've seen what you were and know what you'll be
You've seen it all - there is no more to see

Well the pleasure, the privilege is mine

2010-03-03T12:21:00.001+02:00

Take me out tonight
Take me anywhere, I don't care
I don't care, I don't care
And in the darkened underpass
I thought Oh God, my chance has come at last
But then a strange fear gripped me
And I just couldn't ask

There is a light that never goes out

Ground Control to Major Tom

2010-02-25T17:42:00.008+02:00

Çin yemeği yiyen Japonlar! Görülmüş şey değil! Havadaki fıstık yeşili ve öfkeli renk insanlığın tüm değerlerini oraya yerleştiği günden beri sistematik bir biçimde alaşağı etti. 8. Dünya Savaşı'ndan beri bu böyle. Gökyüzü artık fıstık yeşili. Evrimleşmeye bıraktığımız yerden devam etmek zorunda kaldık. Bunları düşünürken "Çay koy!" diye bağırdı. Düşüncelere dalmadan önce kaplanlarla ilgili izleye durduğum belgeselden kafamı kaldırırken elimde olmadan bıyıklar hakkında düşünüyordum. Bundan 2 sene önce, savaş daha bitmemişti, tramvaya bindiğimde oturması için yer verdiğim Kont L. teşekkür olarak bana kısa bir geleceği görme seansı önermişti. Elbette demek için ağzımı açıp, göz kapaklarımı birbirlerine değdirdiğim an kendimi çocukken okuduğum bir kitaptaki perili köşkte bulmuştum. Tüm odayı kaplayan yemek masasının üzerine yıkanmayı bekleyen kahve fincanları, şöminede ise boş bira kutuları yığılmıştı. Toz pembe perdelerin köşkün adını zedelediğini düşünmeden edemediğimi hatırlıyorum. Köşk perdesi dediğin ya kırmız ya siyah, bilemedin lacivert olur. Üst kata çıktığımda binlerce beyaz, ince, uzun kurdun küveti doldurduğu banyonun önünden geçmek zorunda kalmıştım. Hindistan'dan buraya bunun için gelmiş olamazdım. Bu sürreal geleceği görme seansında karşıma çıkan semboller, dünya haritası üzerine yerleştirilmiş "dünya" etiketinden de manasız geliyordu o zamanlar. Elimdeki dondurma erimemiş olsaydı elimde bir dondurma olduğunun farkına bile varamayabilirdim. Vişne rengi buzdan dondurma erirken ellerimi yapış yapış yapmak zorunda kalmıştı. Neon ışıklarla içine girmem gerektiği itinayla belli edilen odaya doğru ilerlemiştim. Yürürken şans eseri ayaklarıma baktığımda ayaklarımın olması gereken yerde gördüğüm toynaklar! Aklım başımdan gitmişti. Korkuyla gözlerimi açmıştım. Kont'a odaya giremediğimi söylemeliydim. Seasın en önemli yerinde uyanmıştım ve tabiki Kont'tan eser yoktu. Eve vardığımda platform topuklu çizmelerimden kurtulup, bir an önce kekik kokulu battaniyemin altına girmekten başka bir şey düşünemiyordum. Şimdi burnuma gelen o kekik kokusu betonarme yapılar arasında şıkışmış, yeşilden uzak kutu evimden beni alıp deniz minaresinden yaptığım eski evime götürdü. O seansta gördüğüm herşey gerçek olmuştu. O zaman inanmamakla ve unutmakla ne kadar büyük aptallık etmişim. Elma yemenin bile yasaklandığı bu günlerde çocukken izlediğim ağlak filmlerdeki figüranlardan da beter hissediyorum kendimi. Gözyaşlarım üzüm tanesi büyüklüğünde ağlıyorum artık ağladığımda, başım da ağrımıyor. Ailemin mumyalanmış cesetleri duvardaki kovuklarında yeniden dirilecekleri günü bekliyor sabırla. Otomatik pilottan başka seçeneği olmayan insanlığın yaşamında traktör sürülen günlerdeki acılardan eser yok şimdi. Mavi gökyüzü altında yapılan modern sanatın acıdan beslenen damarı "çıngıraklı fare" oyunundaki gibi kesildi. Bal ve kavanoz birbirinden ayrı artık. Oysa biz o gün bir salyangoz zerafetiyle birbirimize sarılıp, uzunca bir süre öyle kalakalmıştık.

I'm here

2010-02-18T15:56:00.008+02:00

Ahşap bir bina... Sanırım binanın üst katlarından alt katlarına inmeye çalışıyorum ama zaman zaman bulunduğum yüksekliği anlamak olanaksız. Bazen alt kattayken kendimi aşağı inerek üst kata çıkmış buluyorum bazen de tam tersi. Her kapıda kapıyı açmaya yarayan ayrı bir mekanizma var. İki kişi olarak ulaşmamız gereken yere doğru ilerliyoruz. Etrafta başka yerlere ulaşmaya çalışan insanlar da var, bazen kapılarda karşılaşıyoruz. Kapıların mekanizmalarını çözme görevi bende. Kapılar daha doğrusu kapı olduğunu varsaydığımız duvarlar bazen enine bazen boyuna açılıyor, bazen de bambaşka bir mekanizmayı çalıştırarak odanın ters köşesinde açılıyor. Mekanizmalar genelde çarklar ve iplerden oluşuyor. İpler yağlı ve kirli, çarklar yer yer dökülmüş olsa da genellikle göz alıcı bir mavi ile boyalı.
Sonunda en alt kattayız ve bahçeye çıkacağız. Bizden önce kapıyı açıp dışarı çıkan gruptan görebildiğimiz kadarıyla bahçede bir parti var. Kapıya geldiğimizde düzeneği açmakta zorlanıyorum, kısa bir süre için de olsa azıcık aralayabiliyorum. O ince uzun aralıktan görebildiğim yüksek beyaz duvarlar ile çevrili bir avlu. Bir sürü çarkı ve ipi ilginç şekillerde birleştirdikten sonra tahmin ettiğimin tam tersi yönde açılan kapıdan bahçeye çıkıyoruz. Avluda tahta ve dev bir ahşap tekerleği masa olarak kullanan bir grup insan var, kimisini tanıyoruz. Hatta bir tanesi bizi partiye davet edenlerden. Esas bahçeye doğru devam ediyoruz. Hava güneşli ama yüksek beyaz duvarlardan dolayı avlu gölge ve serin. Büyük bahçede yerler, ağaç dallarından geçen ışık hüzmelerinin aydınlattığı çimenlerle kaplı, köşede bir havuz var. Havuza doğru ilerliyoruz. Arkadaşıma beni havuza itmesi için yalvarıyorum zira bir şekilde kıyafetlerle o havuza girmenin başka yolu yokmuş gibi geliyor. Ya yanlışlıkla düşmüş gibi yapmam lazım ya da birinin beni itmesi... Havuzun suyu sıcak ama asla ısıtılmış gibi değil. İçinde çiftler yüzüyor. Suyun yüzeyinde kıyafetleri ile sırt üstü, gökyüzüne baka baka çift halinde, yüzmek de denmez de sakin sakin su üzerinde salınıyorlar. Eleleler. Bu duruma biraz sinirleniyorum. Uzun süre sanki havuza girmeye direniyormuş gibi numara yapıyorum. En sonunda beni havuza atmaya çalışan arkadaşım muhabbetinden çok sıkıldığım bir çocuğu yanımıza çağırmakla beni tehdit ediyor. Hatta çağırıyor. Daha fazla direnmiyorum, hatta kendi kendime atlıyorum.

Havuzda dipteyim ve herşey muhteşem görünüyor. Nefesim sanki hiç bitmeyecekmiş gibi, hatta sanki su altında nefes alabiliyorum. Dipten; uzun saçların, gömleklerin su yüzeyinde dalgalandığı, çiftlerin salınımlarının ve su yüzeyine çarpan güneş ışıkların oluşturduğu mavimtrak manazarayı hayran hayran seyrediyorum. Uzun süre dipte dolanıyorum. Kendi saçlarımın su altında dalgalanmasını seyrediyorum. Üzerimde mavi beyaz kırmızı kareli bir gömlek var. Sonra bir köşeden su yüzeyine çıkıyorum ve arkadaşlarımı o köşede muhabbet ederken buluyorum. Konuşmaya katılıyorum. Havuzun köşesinde, hemen önümde duran lacivert, beyaza yakın sarı-yeşil minik ahtapot dikkatimi çekiyor. Havuzun suyu yavaş yavaş boşalırken ahtapot büyüyor. Sekizden fazla bacağı var ve çok inceler. Dokunuyorum. O da bana dokunuyor. Bacakların nazik ve zarif hareketlerini hipnotize olmuşçasına hayran hayran seyre dalıyorum.

Misery is butterfly

2010-02-14T13:32:00.001+02:00

I was happy in the haze of a drunken hour
But heaven knows I'm miserable now
I was looking for a job, and then I found a job
And heaven knows I'm miserable now
In my life
Why do I give valuable time
To people who don't care if I live or die ?
Two lovers entwined pass me by
And heaven knows I'm miserable now
What she asked of me at the end of the day
Caligula would have blushed
"You've been in the house too long" she said
And I (naturally) fled
In my life
Why do I smile
At people who I'd much rather kick in the eye ?

Hancı!

2010-02-12T22:24:00.001+02:00

Enses requirimus saevos nos,
nos ferrei reges servi fati,
morta ex terra mortiferra tela
in hostes bello ad moventes.
Equos frenamus furentes
Capi ta superba quatientes
mortem hostibus et luctem date
acrem di manes sternadis.
Ave Nevis, ave ferrum,
Ave tela, ave cruor
Ave pugna, ave moritur.
Skylon!

beklenti, hüküm, endişe

2010-02-07T21:13:00.003+02:00

Zencefil turşusu ile beslenen kuzuyu 9 parçaya ayırarak küflenmeye bırakırsak ne olur? Tırnaklarımı şöminenin duvarına geçirerek uydurduğum bir çeşit mors alfebesi, ulvi olan ile kaderimi yakınlaştırıyor. Yalnız, çıkan sesler balıklarımı öldürdü. Akvaryumda şimdi sadece kof cevizler ve parçalanmış bir koltuk yüzüyor. Aslan, derenin karşı kıyısında ölen eşi için ağıt yakıyor. Sadece güneş batarken görünür olan kızıllık, aslan için bir kamufulaj. Merdivenin tepesinde duran ve bozulmamak için kapağı açık duran dolap kapağı ise kanatlarındaki beyazların parlayarak göz kamaştırdığı, süzme bir çığlıkla savaşa giden kocaman baykuşun arkasından kapandı. Kırmızı ile boyanan dudaklar badem dolu çekmeceyi açmayı başardığında şapkalardan fırlayan psikiyatrik ilaçlar ortalığı sakinleştirmek için çalışmaya başladılar. Saçlarım gıcırdayarak uzarken taksi ile bana layık olabilecek bir çam ağacı arayışı içindeydim, akabinde taksiden inerek çamlara doğru koşmaya başladım. Bir paketle beraber elime aynı anda ulaşan telgraftan, daireler çizen mandalina salyangozlarının dünya üzerindeki tüm balık pullarını ele geçirdiklerini öğrendim. Elimde olmayan nedenlerle tepsi içinde bana sunulan mısır tarlaları rüyamda bir galaksi dolusu karpuza dönüştü. Çaydanlık, üç sene önce göçebelerin siyah bulutlar altında kurdukları kamp alanında demledikleri çay ile dolu hala. Su ısıttığım telefon, paten kayan denizanlarının dev bacaklarına dolanmış olmalı. Alkış sesleri arasında eksilerle artılar durmadan birbirini götürüyor. Platin bir sarı yüzünden daralan görüş alanında sevişen lemurların, yarıkürenin tamamlayıcısı olan kafatası ile beraber verdikleri ilanda; herşeyin yakılacağı ve geriye kalan gri küllerle kesif kokunun danslarından çıkan zekanın parıltıları ile kör olunacağı detaylarıyla açıklanıyordu.

on/off

2010-01-21T11:49:00.003+02:00

Gece her zamanki gibi üstüme üstüme geliyor. Az sonra yatıp uyumam gerekecek, nefret ediyorum. Aklıma yine kim bilir ne zaman duyduğum hikayeler, kendi kendime uydurduğum sahneler, başkalarının kabusları geliyor. Kendime acilen bir meşgale bulmam lazım yoksa yine uykusuz bir gece var önümde. Kitap okuyamam, seslere dikkat kesilir, okuduğumdan anlamam. Okuduğumdan anlamam halinde ise karanlık korkumu besleyecek yeni sahneler uydururum. Televizyon izleyemem; ya bir anda kapanırsa, elektrikler kesilirse, ya da bir gölge görürsem ekranda...Bilge'nin gelmesine daha çok var, çoğu gece onun kapıyı açtığını duymadan uykuya dalamıyorum. Bu da genellikle sabah oluyor. Garip ya da duymaktan korktuğum seslerden birini duyma olasılığına karşı radyoyu açıp Bilge'nin gelince kapatması için hol girişine koyuyorum. Arka planda kısık sesli bir müzik olsun yeter ama cızırtıya tahammülüm yok. O cızırtılar bir anda anlaşılabilir sözcüklere dönerse diye korkuyorum. Holün ışığını yanık bırakıp diğer ışıkları teker teker kapatarak odama doğru ilerliyorum. Banyoda olmaktan pek hoşlanmadığım için aynaya bakmadan hızla dişlerimi fırçalıyorum. Aklıma kanlı banyo hikayeleri geliyor. Dikkatimi fırçaladığım dişlere verip bir şarkı mırıldanarak aklıma gelen görüntüleri kovalamaya çalışıyorum. Ve yatağa girme ritüeli... Odanın ışığını kapatıp hızlıca gece lambasını açıyorum. Düşünmeye fazla vakit bırakmadan yatağa giriyorum. Tavana bakamıyorum, cama bakamıyorum, gözlerimi bir kaç saniyeden fazla kapalı tutamıyorum.

Ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Kapı tıkırdıyor. Herhalde Bilge geldi. Sonunda uyuyabileceğim. Ama bir terslik var sanki. Her zamanki yerinde olan radyoya ayağı çarptı, radyo devrildi. O kocaman anahtarlığın sesini de duymadım. Bu başka biri olmalı, hırsız? Adımlarını duyuyorum. Odaya yaklaşıyor. Gözlerim açık, etraf karanlık ama pencereden gelen ışıkla odayı net bir şekilde görüyorum. Ama benim gece lambam açık değil miydi?

Uyandım. Yatakta doğruldum. "Yine kabus. Yine kabus." diye söylene söylene odaya bakıyorum; herşey yerli yerinde. Bilge daha gelmemiş... Kapı tıkırdıyor. İçeri birisi giriyor, pür dikkat dinliyorum. Radyo devrilmedi ama yine anahtarlık sesi yok... Odaya yaklaşıyor. Yattığım yerde dondum kaldım. Kıpırdayamıyorum. Ama ben yatakta doğrulmuştum?

Kabus devam ediyor demek ki. Bunları düşünebildiğime göre de karabasandayım ama ses nerde? O an karabasanın sesini duyuyorum, o tiz perdeden sinyal sesi... Ayaklarımı oynatmaya çalışıyorum, olmuyor. Sanki kıpırdayabiliyorum, ama o zaman neden uyanamıyorum? Gözlerimi aralayabildiğim o nadir anlarda odayı görebiliyorum. Karanlık. Ama karabasandaysam gözlerimi aralayamam, demek kabus da devam ediyor. Adam odamda, ben kıpırdayamıyorum. Sesim çıkmıyor. Adam yanıma yaklaşırken el parmalarımdan birini hafifçe kıpırdatmayı başarıp yataktan fırlıyorum. Adam yok, oda normal, kabim yerinden çıkacak.

Ve kapı tıkırdıyor, radyo devrilmiyor, anahtar şıkırtısı geliyor. İçim rahat. Ama benim yatağım burda mıydı? Kafamı çevirince direk koridoru görüyorum, koridor karanlık. Bir gölge var orda ve Bilge'nin değil. Ayağa kalkıp odanın kapısını kapatmak üzere hamle yapıyorum. O sırada gölge de hızla kapıya doğru hamle yapıyor ama radyonun kordonuna takılıp yere kapaklanıyor.

Ve uyanıyorum. Ufak bir çığlık çıkıyor ağzımdan. Herşey normal gibi. Bir oh çekip yeniden yatağa yatıryorum ve karabasan sesi. Karabasana girmeden çıkmaya çalışıyorum, bilen bilir dünyanın en zor ve güç gerektiren işidir. Çıkamıyorum. Aklımdan yine milyonlarca hikaye geçiyor; kanlı, canavarlı, tekinsiz, yeşilli, uğursuz... Kalbim yerinden fırlayacak. Sanırım bu sefer öleceğim. Çıkamıyorum. Uğraşıyorum, uğraşıyorum... Ellerim, ayaklarım taş kesilmiş; vücudum yatağa yapışmış, başım sanki görmem gerekenler varmış gibi duvar olmayan tarafa dönük, gözlerim hafif aralık. Kıpırdayamıyorum.

Ve bir anda çıkıyorum. Bu sefer avazım çıktığı kadar bağırdım. Daha doğrusu bağırdığımı sandım ama sesim pek çıkmadı. Herşey yine normal, yüzüm kapıya dönük bir ses gelmesini bekliyorum. Radyoda çalan şarkıyı duyuyorum. Ses gelmiyor. Yüzümü önüme döndüğümde onunla karşılaşıyorum. Masamın ucunda oturan birisi var. Yüzü tanıdık, hiç korkmayacağım birisinin yüzü. Ama üzerinde siyah bir pelerin var. Pelerinin kırmızı astarından yüzüne bir ışık yansıyor. Hiç tekin değil.
-Alper sen misin?
Ses yok.
-Ne işin var burda?
Gözlerini dikmiş bana bakıyor. O soruları sorabildiğimden bile emin değilim artık. Cevap vermesine zaten gerek yok. Suratına bakıyorum. Odaya kaçamak bakışlarla göz gezdiriyorum; herşey normal, herşey gerçek. Aklıma klasik ışık kapatıp açma numarası geliyor; hani rüyadaysan ışıkları açıp kapatamazmışsın ya... Elimi lambaya atıyorum, ışığı kapatıp açıyorum. Kapatıp açıyorum. Alper ya da her kimse o hala orda.
-Her şey bitti mi sanmıştın? diyor ya da dediğini zannediyorum. Dudaklarının kıpırdadığını görmedim. Kalın, derin bir ses.

Panik halinde ışığı kapatıp açamaya devam ediyorum ve farkediyorum ki açı yanlış. Kendimi görüyorum. Onun durduğu yerden bakınca görmem gereken açı ile kendimi görüyorum. Lamba benim lambam değil. Lambam öyle açılıp kapanmıyor.

Ve uyanıyorum.

Uzun süre bu sefer ne olacak diye bekledim. Duvara yumruk attım, canım acıdı ama yine de emin olamadım. Ayağa kalktım, salona giderken ışıkları tek tek yaktım. Radyoda hala saçma sapan bir şeyler çalıyordu. Cızırtı duymayı kaldıramayacaktım, kapattım. Televizyonu açtım.

Patlamış mısır

2010-01-04T14:22:00.000+02:00

Sözüm meclisten dışarı dostlar
Bugünlerde kendimi hıyar gibi hissediyorum
Hani dilim dilim doğrasalar beni
Marmara, Ege, Karadeniz ve hatta Akdeniz cacık olur diyorum.

ON CATS:

2010-01-02T17:57:00.002+02:00

Having a bunch of cats around is good. If you're feeling bad, you just look at the cats, you'll feel better, because they know that everything is, just as it is. There's nothing to get excited about. They just know. They're saviors. The more cats you have, the longer you live. If you have a hundred cats, you'll live ten times longer than if you have ten. Someday this will be discovered, and people will have a thousand cats and live forever. It's truly ridiculous.

Acı Aşk (seni tanrım bile)

2009-12-21T00:26:00.004+02:00

--

içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim

güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrâhîm
güneşi evime sokan kim

asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim

10 green bottles standing on the wall, but if 2 green bottles should accidentally fall

2009-12-18T22:43:00.005+02:00

According to the Pastafarian gospel, Mosey the Pirate captain received some advice from the Flying Spaghetti Monster in the form of ten stone tablets. These were called the "I'd Really Rather You Didn'ts" by the FSM, the "Commandments" by Mosey, and the "Condiments" by his Pirate gang. While there were originally ten "I'd Really Rather You Didn'ts", two were dropped on the way back down the mountain, with eight remaining.

1. I'd Really Rather You Didn't Act Like a Sanctimonious Holier-Than-Thou Ass When Describing My Noodly Goodness. If Some People Don't Believe In Me, That's Okay. Really, I'm Not That Vain. Besides, This Isn't About Them So Don't Change The Subject.

2. I'd Really Rather You Didn't Use My Existence As A Means To Oppress, Subjugate, Punish, Eviscerate, And/Or, You Know, Be Mean To Others. I Don't Require Sacrifices, And Purity Is For Drinking Water, Not People.

3. I'd Really Rather You Didn't Judge People For The Way They Look, Or How They Dress, Or The Way They Talk, Or, Well, Just Play Nice, Okay? Oh, And Get This In Your Thick Heads: Woman = Person. Man = Person. Samey = Samey. One Is Not Better Than The Other, Unless We're Talking About Fashion And I'm Sorry, But I Gave That To Women And Some Guys Who Know The Difference Between Teal and Fuchsia.

4. I'd Really Rather You Didn't Indulge In Conduct That Offends Yourself, Or Your Willing, Consenting Partner Of Legal Age AND Mental Maturity. As For Anyone Who Might Object, I Think The Expression Is Go F*** Yourself, Unless They Find That Offensive In Which Case They Can Turn Off the TV For Once And Go For A Walk For A Change.

5. I'd Really Rather You Didn't Challenge The Bigoted, Misogynist, Hateful Ideas Of Others On An Empty Stomach. Eat, Then Go After The B******.

6. I'd Really Rather You Didn't Build Multimillion-Dollar Churches/Temples/Mosques/Shrines To My Noodly Goodness When The Money Could Be Better Spent (Take Your Pick):

1. Ending Poverty
2. Curing Diseases
3. Living In Peace, Loving With Passion, And Lowering The Cost Of Cable
I Might be a Complex-Carbohydrate Omniscient Being, But I Enjoy The Simple Things In Life. I Ought To Know. I AM the Creator.

7. I'd Really Rather You Didn't Go Around Telling People I Talk To You. You're Not That Interesting. Get Over Yourself. And I Told You To Love Your Fellow Man, Can't You Take A Hint?

8. I'd Really Rather You Didn't Do Unto Others As You Would Have Them Do Unto You If You Are Into, Um, Stuff That Uses A Lot Of Leather/Lubricant/Las Vegas. If The Other Person Is Into It, However (Pursuant To #4), Then Have At It, Take Pictures, And For The Love Of Mike, Wear a CONDOM! Honestly, It's A Piece Of Rubber. If I Didn't Want It To Feel Good When You Did IT I Would Have Added Spikes, Or Something.

Kavanozun kapağı açık kalmış

2009-12-16T00:50:00.003+02:00

Hep adını yazdım şarkılarıma,
sevgilim suçunu herkes bilecek.
Bana ettiklerini herkes duyacak,
seni Tanrı bile affetmeyecek.

Alıştım artık ben sensizliğine,
zararı yok alıştım ben hasretine.
Seni yakacaklar benim yerime,
seni Allah bile affetmeyecek.

Ah edip başını duvarlara vur,
kahrol bir köşede boş hayaller kur.
Kalpsizlerin sonu hep böyle olur,
seni Tanrı bile affetmeyecek.

hayvanlar alemi

2009-12-13T19:46:00.002+02:00

animals are divided into:

(a) those that belong to the emperor;
(b) embalmed ones;
(c) those that are trained;
(d) suckling pigs;
(e) mermaids;
(f) fabulous ones;
(g) stray dogs;
(h) those that are included in this classification;
(i) those that tremble as if they were mad;
(j) innumerable ones;
(k) those drawn with a very fine camel's-hair brush;
(l) etcetera;
(m) those that have just broken the flower vase;
(n) those that at a distance resemble flies

a spectacular mushroom cloud in the sky

2009-12-01T11:52:00.000+02:00

ラーイーヤー　ラ　ライヨラ　空に見事なキノコの雲
ラーイーヤー　ラ　ライヨラ　小道で餌をはむ小鳥の午後は

木漏れ日の芝に手を触れて　キミと語ろう
ほらランチのベンチの上で　夢は花咲く
波の音を　その胸に　憂鬱は沈めて
橋を明日に伸ばし　津波など案ずることなく

ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　あんなに見事な飛行機雲
ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　人気の通りに人行く午後は

微笑みでしばし手を取れば　キミと歩こう
ほら「万事に休す」の声も　風がかき消す

明日の日はかまわずに　行く先は任せて
胸に鍵を掛けて　雪崩など信じることなく

ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　夢に見慣れた炎の雨
ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　オフィスの窓辺で目覚めた午後は

木漏れ日の芝に誘われて　キミと出かけよう
ほらランチのベンチの上で　夢は花咲く

草に吹く風を聞き　憂鬱は投げ捨て
明日も晴れと信じ　夢見など案ずることなく

ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　空に見事なキノコの雲
ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　小道で餌をはむ小鳥の午後
ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　ランチのベンチで育てた夢
ラーイーヤ　ラ　ライヨラ　木漏れ日の日に生まれた午後よ

the creeps (you're giving me)

2009-11-27T15:18:00.005+02:00

Clever liar, fooling us all, never thought I'd work it out
How could I have known it was ever about you boy?
Now there's nothing to say, there's no words
And we're not talking anyhow
You must have known I was never to doubt you boy

If it was so fine, it was so good, oh you're unbelievable
All this time I've been living without you boy, not your lying
It felt so good, the world don't know, now they'll never find out
How all these years she must've been beside you boy

Don't forget that I was the one that you found
And if I know you, you'll find me someplace new
I hope I never, I hope I never have to

We're a waste of time
And if I know you, learned long ago it's true
I hope I never, I hope I never have to

Go and explain, explain it again, boy that this all started
Found you lying in the arms of another girl, so stop your crying
Day after day, year after year, far too long it lasted
You must have thought I was nothing without you boy

And tonight, if we learn that the world's on fire
I guess I'll turn to you
I hope I never, I hope I never have to

I've failed to find, so hard to find
And I can't find a way for you and I to go on like this
I'm always learning things the hard, hard, hardest way.

'Cause I was the one that you found
And if I know you, you'll find me someplace new
I hope you never, I hope you never get to

hmiimmmm

2009-11-25T13:03:00.008+02:00

sevgili sevgili godsy

daha havadar yazmak isterdim ama biliyorsun buralarda hava biraz oksijensiz kaldı bu aralar

1-En son hangi ülkenin gündemiyle canını sıktın?
Kendi kendime edindiğim Beyrut gündemim bayaa can sıktı diyebiliriz, onun dışında Laos ve Vietnam'ın türk vatandaşlarına kapıdan vize vermeme kararını kınıyorum.
2-En son hangi şarkıdan nefret ettin?
kolay kolay bir şarkıdan nefret ettiğim görülmemiştir ama şu iki gündür yaklaşık 100 şarkıda sinirimden hop oturup hop kalkıyorum
3-En son hangi fastfood ürününden nefret ettin?
Kemirgen yapım nedeniyle hiç birisinden nefret edemem ama Big Mac'in eskisi gibi lezzetli gelmemesi sinirimi bozuyor.
4-En son hangi sakatatı yedin?
Kokoreç!
5-En son hangi yerli parçayı beğendin.
ıhmm şey bilmem ki, televizyonum yok benim ne desem pek eskiden kalmış olacak
6-En son hangi yabancı parçayı beğendin?
Djivan Gasparyan-Freedom
7-En son hangi yerli filmi beğendin?
Daha henüz herkes tarafından izlenemeseler de "Ev" "Acı Aşk" "Beş Şehir"
8-En son hangi yabancı filmi sevdin?
District 9
9-En son hangi kitabı okudun?
Peter S. Beagle'ın Düş Dünyaları
10-En son hangi bilgisayar oyununu oynadın?
World of Goo

11-En son hangi mizah dergisini okudun?
Uykusuz/Penguen
12-En son neden korktun?
Ay'ı patlatmaya cürret eden insanoğlundan
13-En son neye küfrettin?
Adamın tekine*okkalı
14-En son neyden kaçtın?
Çeşitli sorumluluklar
15-En sevdiğin beş film?
Amanın insan nasıl karar verir, ilk aklıma gelenler: The Big Blue, Ponyo, The Cell, The Fall, daha görmesek de Alice in Wonderland
17-En sevdiğin 5 yemek?
iskender, yeni dünya kebabı, mantı, lahana sarması, suşi
18-En sevdiğin 5 isim?
kendi ismimi seviyorum ben en çok *oha*
19-En sevdiğin 5 oyun?
Heroes of Might and Magic, Diablo, Monkey Island -ay oynamaya oynamaya insan unutuyormuş
20-En büyük korkun?
Kabuslarım beni benden alır

21-En nefret ettiğin 5 klişe laf nedir?
ben bunu bi düşüneyim

kimseyi mimleyemiyorum beni kim okuyor ki? *sanki okunacak birşey yazıyormuşum gibi*

edit: sevgili sevgili hirondelle kalenize mim diktim, şeref duyarım.
edit edit: sevgili sevgili PeriZat En. Duble şeref duble mutluluk duyarım mimlenmenizden, mim sizindir.

ha-ha what a joker

2009-11-24T20:49:00.002+02:00

a.q.

Aibohphobia (fear of palindromes)

2009-11-23T22:49:00.003+02:00

A but tuba.
A car, a man, a maraca.
A dog! A panic in a pagoda!
A new order began, a more Roman age bred Rowena.
A nut for a jar of tuna.
A Santa dog lived as a devil God at NASA.

A tin mug for a jar of gum, Nita.
Acrobats stab orca.
Ah, Satan sees Natasha!
Amen icy cinema.
Amore, Roma.
Amy, must I jujitsu my ma?
Are Mac ‘n’ Oliver ever evil on camera?
Are we not drawn onward, we few, drawn onward to new era?
Are we not pure? “No sir!” Panama’s moody Noriega brags. “It is garbage!” Irony dooms a man; a prisoner up to new era.
Art, name no tub time. Emit but one mantra.
Avid diva.

Borrow or rob?

Cain: a maniac.
Cigar? Toss it in a can. It is so tragic.

Daedalus: nine. Peninsula: dead.
Dammit, I’m mad!
Decaf and DNA faced.
Denim axes examined.
Dentist? Sit Ned.

Desserts I desire not, so long no lost one rise distressed.
Desserts, I stressed!

Devil never even lived.

Did I do, O God, did I as I said I’d do? Good! I did.

Do geese see God?
Do good? I? No! Evil anon I deliver. I maim nine more hero-men in Saginaw, sanitary sword a-tuck, Carol, I — lo! — rack, cut a drowsy rat in Aswan. I gas nine more hero-men in Miami. Reviled, I (Nona) live on. I do, O God!
Do nine men interpret? Nine men. I nod.
Dogma in my hymn: I am God.

Doom mood
Dr. Awkward

Draw nine men inward.
Draw O Caesar. Erase a coward.

Dumb mud.

Egad! A base tone denotes a bad age.
Egad! An adage!
Eve damned Eden. Mad Eve!
Eve saw Diamond, erred. No maid was Eve!
“Evil axis”, sides reversed, is “six alive”.
Evil, a sin, is alive.
Ew! Eat a ewe?

Flee to me, remote elf.

Go dog.
Go hang a salami, I’m a lasagna hog.
God saw I was dog.
Goddamn mad dog!
Golf? No sir, prefer prison-flog.

He did, eh?
Hon? I see bees in – OH!

I did, did I?
I prefer pi.
I saw a crow, orca was I.
I saw desserts; I’d no lemons, alas no melon! Distressed was I.
I’m a lasagna hog, go hang a salami.
I’m a tune nut, am I?
I’m a fool; aloof am I.
In word salad, alas, drown I.
Is it I? It is I!

Laminated E.T. animal.
Late metal.

Leon’s noel.
Live no evil! Live on evil!
Live not on evil.
Live, O Devil, revel ever! Live! Do evil!
Lived on Decaf; faced no Devil.
Llama mall.
Lonely Tylenol.
Loops at a spool.

Madam, I’m Adam.
Madame, not one man is selfless; I name not one, madam.
Maps, DNA, and spam.
Mr. Owl ate my metal worm.
Murder for a jar of red rum.
Must sell at tallest sum.

Name no one man.
Name no side in Eden, I’m mad! A maid I am, Adam mine; denied is one man.
Name not one man.
Name now one man.
Name tarts? No, medieval slave, I demonstrate man!

Never odd or even.

Niagara, eh? I hear again!
Niagara, O roar again!
No cab, no tuna nut on bacon.
No devil lived on.
No lemon, no melon.
No sir! Away! A papaya war is on.
No trace, not one carton.
No, it is opposition.
No, sir, away! A papaya war is on!
No, tie it on.
Not a banana baton.
Now do I repay a period won.
Now I draw an award. I won!
Now I see bees I won.
Now I won.

Nurse, I spy gypsies. Run!
Nurses run.

O Geronimo, no minor ego.
Oozy rat in a sanitary zoo.

Pool loop.
Pot top.
Pull up if I pull up.

Rail delivers reviled liar
Rats at a bar grab at a star.
Rats live on no evil star.
Rats paraded a rapstar.
Raw Novel? Lev on War.
Red root put up to order.
Red rum, sir, is murder.
Revered now, I live on. O did I do no evil, I wonder, ever?
“Reviled did I live,” said I, “as evil I did deliver!”
Reward drawer.
Rise to vote sir.
“Rum… rum…” I murmur.

Salt an atlas.
Satan, oscillate my metallic sonatas!
Saw tide rose? So red it was.
See, slave, I demonstrate yet arts no medieval sees.
Sega? Millions! Alas, no ill images!
Seven eves.
So many dynamos!
So, cat tacos!
Some men interpret nine memos.
Star rats.
Step on no pets.
Stop! Murder us not, tonsured rumpots!
Stressed desserts
Stressed was I ere I saw desserts.

Sums are not set as a test on Erasmus.

Tell a ballet.
To idiot.
Too bad I hid a boot.
Too hot to hoot.
Top spot.
Tube debut.
Tuna roll or a nut?

UFO tofu.

Was it a bar or a bat I saw?
Was it a bat I saw?
Was it a car or a cat I saw?
Was it a cat I saw?
Was it a rat I saw?
We few.

We sew.
Wet sanitary rat in a stew.
Won’t it now?
Wonders in Italy, Latin is red now.
Wonton? Not now.

Ya, Decaf. FACE DAY!!
Yawn a more Roman way.
Yawn…Madonna fan? No damn way!!
Yo, banana boy!

Zeus was deified, saw Suez.

biliyorsun herhalde sen artık cehennem yakıtısın

2009-11-16T19:28:00.002+02:00

I was born with the wrong sign
In the wrong house
With the wrong ascendancy
I took the wrong road
That led to the wrong tendencies
I was in the wrong place
At the wrong time
For the wrong reason
And the wrong rhyme
On the wrong day
Of the wrong week
I used the wrong method
With the wrong technique
There's something wrong with me chemically
Something wrong with me inherently
The wrong mix
In the wrong genes
I reached the wrong ends
By the wrong means
It was the wrong plan
In the wrong hands
The wrong theory for the wrong man
The wrong eyes
On the wrong prize
The wrong questions with the wrong replies
I was marching to the wrong drum
With the wrong scum
Pissing out the wrong energy
Using all the wrong lines
And the wrong signs
With the wrong intensity
I was on the wrong page
Of the wrong book
With the wrong rendition
Of the wrong look
With the wrong moon
Every wrong night
With the wrong tune played
Till it sounded right

Armut musun aptal mısın anlamadım

2009-11-15T16:37:00.001+02:00

Tam günlerime iyi başlarken o kadar yumuşak o kadar ani ve o kadar beklenmedik bir biçimde geliyor ki darbe; acıyı hissedene kadar önce faltaşı gibi açılmış gözlerle bakıyorum, bir an bir uyuşukluk oluyor -sanki hiç acımayacakmış gibi- her şey normal ve geçici geliyor. Birden acıyla kasılıyorum. En fazla acıttığı an biraz daha üstüne gidiyorum. Sonra siyaha boyanmış bir dairenin içine düşüyorum -yer beton- ve çarpıyorum ve başladığım yere geri dönüyorum. Dayanıyorum bir şekilde, bilirsiniz ki biraz kayıp bir insanım. Ama nereye kadar?

Après moi le deluge

2009-11-11T12:31:00.004+02:00

Февраль. Достать чернил и плакать! February. Get ink, shed tears.
Писать о феврале навзрыд, Write of it, sob your heart out, sing,
Пока грохочащая слякоть While torrential slush that roars
Весною черною горит. Burns in the blackness of the spring.

Достать пролетку. За шесть гривен Go hire a buggy. For six grivnas,
Чрез благовест, чрез клик колес Race through the noice of bells and wheels
Перенестись туда, где ливень To where the ink and all you grieving
Еще шумней чернил и слез. Are muffled when the rainshower falls.

Где, как обугленные груши, To where, like pears burnt black as charcoal,
С деревьев тысячи грачей A myriad rooks, plucked from the trees,
Сорвутся в лужи и обрушат Fall down into the puddles, hurl
Сухую грусть на дно очей. Dry sadness deep into the eyes.

Под ней проталины чернеют, Below, the wet black earth shows through,
И ветер криками изрыт, With sudden cries the wind is pitted,
И чем случайней, тем вернее The more haphazard, the more true
Слагаются стихи навзрыд.The poetry that sobs its heart out.

verniği su ile inceltiniz

2009-11-01T23:55:00.002+02:00

- diyelim ki vaktiniz vardı ve o ince şeyleri anladınız
ya sonra!.. n'oldu peki? kaçınızın hayatı değişti
kaçınız bu hayatı değiştirdi? bu bir akıl kaşıntısı!
ya da aklınızda birkaç kurbağanın ardarda sıçraması!
aklınızı sıçratması: hepinizi okşayan koskoca bir yalan bu!
yazarın inceldiği yerden okurun bu kadar kalınlaştırılması!
hıh! sadece ve sadece kurbağaların vebali! öyle mi?
ah! o vakitlerinizi boşa harcamayın! kalabalığa karışın
nasılsa kalabalık karıştığınız yerden inceltir sizi -

Fîhi Mâ Fihi

2009-10-27T12:09:00.001+02:00

Do you know what you're supposed to do to meet a mermaid?
You go down to the bottom of the sea where the water's not even blue anymore and the sky's only a memory, a thought in the silence.
And you stay there.
Then you decide that you'll die for them.
Only then do they start coming out.
They come and they greet you and they judge the love that you have for them, if it's sincere, if it's pure, they'll be with you, take you away forever.

sen başka bir tanrının kuzususun, görüşmeyelim.

2009-10-23T19:20:00.007+03:00

the in again and again is in pain
who?
about funny
sound in love to forget
and expectations land already he's
may to
I'm living all
a house obviously have
kidding i'm
trees must with fairy tales
his can't i
stop you
far away hope
i of the no
him fell weird
dreaming and cats
the to in "am i?"
here and living
serious olive
say and i not
complaints ready earn from
the insane have talent
really to
that's me worries it
impossible with in garden i
man breathtaking have without but
and naive

Creatures of night, brought to light

2009-10-20T19:55:00.000+03:00

The unicorn lived in a lilac wood, and she lived all alone. She was very old, though she did not know it, and she was no longer the careless color of sea foam, but rather the color of snow falling on a moonlit night. But her eyes were still clear and unwearied, and she still moved like a shadow on the sea.

She did not look anything like a horned horse, as unicorns are often pictured, being smaller and cloven-hoofed, and possessing that oldest, wildest grace that horses have never had, that deer have only in a shy, thin imitation and goats in dancing mockery. Her neck was long and slender, making her head seem smaller than it was, and the mane that fell almost to the middle of her back was as soft as dandelion fluff and as fine as cirrus. She had pointed ears and thin legs, with feathers of white hair at the ankles; and the long horn above her eyes shone and shivered with its own seashell light even in the deepest midnight. She had killed dragons with it, and healed a king whose poisoned wound would not close, and knocked down ripe chestnuts for bear cubs.

Unicorns are immortal. It is their nature to live alone in one place: usually a forest where there is a pool clear enough for them to see themselves – for they are a little vain, knowing themselves to be the most beautiful creatures in all the world, and magic besides. They mate very rarely, and no place is more enchanted than one where a unicorn has been born. The last time she had seen another unicorn the young virgins who still came seeking her now and then had called to her in a different tongue; but then, she had no idea of months and years and centuries, or even of seasons. It was always spring in her forest, because she lived there, and she wandered all day among the great beech trees, keeping watch over the animals that lived in the ground and under bushes, in nests and caves, earths and treetops. Generation after generation, wolves and rabbits alike, they hunted and loved and had children and died, and as the unicorn did none of these things, she never grew tired of watching them.

One day it happened that two men with long bows rode through her forest, hunting for deer. The unicorn followed them, moving so warily that not even the horses knew she was near. The sight of men filled her with an old, slow, strange mixture of tenderness and terror. She never let one see her if she could help it, but she liked to watch them ride by and hear them talking.

"I mislike the feel of this forest," the elder of the two hunters grumbled. "Creatures that live in a unicorn's wood learn a little magic of their own in time, mainly concerned with disappearing. We'll find no game here."

"Unicorns are long gone," the second man said. "If, indeed, they ever were. This is a forest like any other."

"Then why do the leaves never fall here, or the snow? I tell you, there is one unicorn left in the world – good luck to the lonely old thing, I say – and as long as it lives in this forest, there won't be a hunter takes so much as a titmouse home at his saddle. Ride on, ride on, you'll see. I know their ways, unicorns."

"From books," answered the other. "Only from books and tales and songs. Not in the reign of three kings has there been even a whisper of a unicorn seen in this country or any other. You know no more about unicorns than I do, for I've read the same books and heard the same stories, and I've never seen one either."

The first hunter was silent for a time, and the second whistled sourly to himself. Then the first said, "My great-grandmother saw a unicorn once. She used to tell me about it when I was little."

"Oh, indeed? And did she capture it with a golden bridle?"

"No. She didn't have one. You don't have to have a golden bridle to catch a unicorn; that part's the fairy tale. You need only to be pure of heart."

"Yes, yes." The younger man chuckled. "Did she ride her unicorn, then? Bareback, under the trees, like a nymph in the early days of the world?"

"My great-grandmother was afraid of large animals," said the first hunter. "She didn't ride it, but she sat very still, and the unicorn put its head in her lap and fell asleep. My great-grandmother never moved till it woke."

"What did it look like? Pliny describes the unicorn as being very ferocious, similar in the rest of its body to a horse, with the head of a deer, the feet of an elephant, the tail of a bear; a deep, bellowing voice, and a single black horn, two cubits in length. And the Chinese –"

"My great-grandmother said only that the unicorn had a good smell. She never could abide the smell of any beast, even a cat or a cow, let alone a wild thing. But she loved the smell of the unicorn. She began to cry once, telling me about it. Of course, she was a very old woman then, and cried at anything that reminded her of her youth."

"Let's turn around and hunt somewhere else," the second hunter said abruptly. The unicorn stepped softly into a thicket as they turned their horses, and took up the trail only when they were well ahead of her once more. The men rode in silence until they were nearing the edge of the forest, when the second hunter asked quietly, "Why did they go away, do you think? If there ever were such things."

"Who knows? Times change. Would you call this age a good one for unicorns?"

"No, but I wonder if any man before us ever thought his time a good time for unicorns. And it seems to me now that I have heard stories – but I was sleepy with wine, or I was thinking of something else. Well, no matter. There's light enough yet to hunt, if we hurry. Come!"

They broke out of the woods, kicked their horses to a gallop, and dashed away. But before they were out of sight, the first hunter looked back over his shoulder and called, just as though he could see the unicorn standing in shadow, "Stay where you are, poor beast. This is no world for you. Stay in your forest, and keep your trees green and your friends long-lived. Pay no mind to young girls, for they never become anything more than silly old women. And good luck to you."

The unicorn stood still at the edge of the forest and said aloud, "I am the only unicorn there is." They were the first words she had spoken, even to herself, in more than a hundred years.

That can't be, she thought. She had never minded being alone, never seeing another unicorn, because she had always known that there were others like her in the world, and a unicorn needs no more than that for company. "But I would know if all the others were gone. I'd be gone too. Nothing can happen to them that does not happen to me."

Her own voice frightened her and made her want to be running. She moved along the dark paths of her forest, swift and shining, passing through sudden clearings unbearably brilliant with grass or soft with shadow, aware of everything around her, from the weeds that brushed her ankles to insect-quick flickers of blue and silver as the wind lifted the leaves. "Oh, I could never leave this, I never could, not if I really were the only unicorn in the world. I know how to live here, I know how everything smells, and tastes, and is. What could I ever search for in the world, except this again?"

But when she stopped running at last and stood still, listening to crows and a quarrel of squirrels over her head, she wondered, But suppose they are riding together, somewhere far away? What if they are hiding and waiting for me?

From that first moment of doubt, there was no peace for her; from the time she first imagined leaving her forest, she could not stand in one place without wanting to be somewhere else. She trotted up and down beside her pool, restless and unhappy. Unicorns are not meant to make choices. She said no, and yes, and no again, day and night, and for the first time she began to feel the minutes crawling over her like worms. "I will not go. Because men have seen no unicorns for a while does not mean they have all vanished. Even if it were true, I would not go. I live here."

But at last she woke up in the middle of one warm night and said, "Yes, but now." She hurried through her forest, trying to look at nothing and smell nothing, trying not to feel her earth under her cloven hoofs. The animals who move in the dark, the owls and the foxes and the deer, raised their heads as she passed by, but she would not look at them. I must go quickly, she thought, and come back as soon as I can. Maybe I won't have to go very far. But whether I find the others or not, I will come back very soon, as soon as I can.

Under the moon, the road that ran from the edge of her forest gleamed like water, but when she stepped out onto it, away from the trees, she felt how hard it was, and how long. She almost turned back then; but instead she took a deep breath of the woods air that still drifted to her, and held it in her mouth like a flower, as long as she could.

The long road hurried to nowhere and had no end. It ran through villages and small towns, flat country and mountains, stony barrens and meadows springing out of stones, but it belonged to none of these, and it never rested anywhere. It rushed the unicorn along, tugging at her feet like the tide, fretting at her, never letting her be quiet and listen to the air, as she was used to do. Her eyes were always full of dust, and her mane was stiff and heavy with dirt.

Time had always passed her by in her forest, but now it was she who passed through time as she traveled. The colors of the trees changed, and the animals along the way grew heavy coats and lost them again; the clouds crept or hurried before the changing winds, and were pink and gold in the sun or livid with storm. Wherever she went, she searched for her people, but she found no trace of them, and in all the tongues she heard spoken along the road there was not even a word for them any more.

Early one morning, about to turn off the road to sleep, she saw a man hoeing in his garden. Knowing that she should hide, she stood still instead and watched him work, until he straightened and saw her. He was fat, and his cheeks jumped with every step he took. "Oh," he said. "Oh, you're beautiful."

When he tugged off his belt, made a loop in it, and moved clumsily toward her, the unicorn was more pleased than frightened. The man knew what she was, and what he himself was for: to hoe turnips and pursue something that shone and could run faster than he could. She sidestepped his first lunge as lightly as though the wind of it had blown her out of his reach. "I have been hunted with bells and banners in my time," she told him. "Men knew that the only way to hunt me was to make the chase so wondrous that I would come near to see it. And even so I was never once captured."

"My foot must have slipped," said the man. "Steady now, you pretty thing."

"I've never really understood," the unicorn mused as the man picked himself up, "what you dream of doing with me, once you've caught me." The man leaped again, and she slipped away from him like rain. "I don't think you know yourselves," she said.

"Ah, steady, steady, easy now." The man's sweating face was striped with dirt, and he could hardly get his breath. "Pretty," he gasped. "You pretty little mare."

"Mare?" The unicorn trumpeted the word so shrilly that the man stopped pursuing her and clapped his hands to his ears. "Mare?" she demanded. "I, a horse? Is that what you take me for? Is that what you see?"

"Good horse," the fat man panted. He leaned on the fence and wiped his face. "Curry you up, clean you off, you'll be the prettiest old mare anywhere." He reached out with the belt again. "Take you to the fair," he said. "Come on, horse."

"A horse," the unicorn said. "That's what you were trying to capture. A white mare with her mane full of burrs." As the man approached her, she hooked her horn through the belt, jerked it out of his grasp, and hurled it across the road into a patch of daisies. "A horse, am I?" she snorted. "A horse, indeed!"

For a moment the man was very close to her, and her great eyes stared into his own, which were small and tired and amazed. Then she turned and fled up the road, running so swiftly that those who saw her exclaimed, "Now there's a horse! There's a real horse!" One old man said quietly to his wife, "That's an Ayrab horse. I was on a ship with an Ayrab horse once."

From that time the unicorn avoided towns, even at night, unless there was no way at all to go around them. Even so, there were a few men who gave chase, but always to a wandering white mare; never in the gay and reverent manner proper to the pursuit of a unicorn. They came with ropes and nets and baits of sugar lumps, and they whistled and called her Bess and Nellie. Sometimes she would slow down enough to let their horses catch her scent, and then watch as the beasts reared and wheeled and ran away with their terrified riders. The horses always knew her.

"How can it be?" she wondered. "I suppose I could understand it if men had simply forgotten unicorns, or if they had changed so that they hated all unicorns now and tried to kill them when they saw them. But not to see them at all, to look at them and see something else – what do they look like to one another, then? What do trees look like to them, or houses, or real horses, or their own children?"

Sometimes she thought, "If men no longer know what they are looking at, there may well be unicorns in the world yet, unknown and glad of it." But she knew beyond both hope and vanity that men had changed, and the world with them, because the unicorns were gone. Yet she went on along the hard road, although each day she wished a little more that she had never left her forest.

Then one afternoon the butterfly wobbled out of a breeze and lit on the tip of her horn. He was velvet all over, dark and dusty, with golden spots on his wings, and he was as thin as a flower petal. Dancing along her horn, he saluted her with his curling feelers. "I am a roving gambler. How do you do?"

The unicorn laughed for the first time in her travels. "Butterfly, what are you doing out on such a windy day?" she asked him. "You'll take cold and die long before your time."

"Death takes what man would keep," said the butterfly, "and leaves what man would lose. Blow, wind, and crack your cheeks. I warm my hands before the fire of life and get four-way relief." He glimmered like a scrap of owl-light on her horn.

"Do you know what I am, butterfly?" the unicorn asked hopefully, and he replied, "Excellent well, you're a fishmonger. You're my everything, you are my sunshine, you are old and gray and full of sleep, you're my pickle-face, consumptive Mary Jane." He paused, fluttering his wings against the wind, and added conversationally, "Your name is a golden bell hung in my heart. I would break my body to pieces to call you once by your name."

"Say my name, then," the unicorn begged him. "If you know my name, tell it to me."

"Rumpelstiltskin," the butterfly answered happily. "Gotcha! You don't get no medal." He jigged and twinkled on her horn, singing, "Won't you come home, Bill Bailey, won't you come home, where once he could not go. Buckle down, Winsocki, go and catch a falling star. Clay lies still, but blood's a rover, so I should be called kill-devil all the parish over." His eyes were gleaming scarlet in the glow of the unicorn's horn.

She sighed and plodded on, both amused and disappointed. It serves you right, she told herself. You know better than to expect a butterfly to know your name. All they know are songs and poetry, and anything else they hear. They mean well, but they can't keep things straight. And why should they? They die so soon.

The butterfly swaggered before her eyes, singing, "One, two, three o'lairy," as he whirled; chanting, "Not, I'll not, carrion comfort, look down that lonesome road. For, oh, what damned minutes tells he o'er who dotes, yet doubts. Hasten, Mirth, and bring with thee a host of furious fancies whereof I am commander, which will be on sale for three days only at bargain summer prices. I love you, I love you, oh, the horror, the horror, and aroint thee, witch, aroint thee, indeed and truly you've chosen a bad place to be lame in, willow, willow, willow." His voice tinkled in the unicorn's head like silver money falling.

He traveled with her for the rest of the waning day, but when the sun went down and the sky was full of rosy fish, he flew off her horn and hovered in the air before her. "I must take the A train," he said politely. Against the clouds she could see that his velvet wings were ribbed with delicate black veins.

"Farewell," she said. "I hope you hear many more songs" – which was the best way she could think of to say good-by to a butterfly. But instead of leaving her, he fluttered above her head, looking suddenly less dashing and a little nervous in the blue evening air. "Fly away," she urged him. "It's too cold for you to be out." But the butterfly still dallied, humming to himself.

"They ride that horse you call the Macedonai," he intoned absent-mindedly; and then, very clearly, "Unicorn. Old French, unicorne. Latin, unicornis. Literally, one-horned: unus, one, and cornu, a horn. A fabulous animal resembling a horse with one horn. Oh, I am a cook and a captain bold and the mate of the Nancy brig. Has anybody here seen Kelly?" He strutted joyously in the air, and the first fireflies blinked around him in wonder and grave doubt.

The unicorn was so startled and so happy to hear her name spoken at last that she overlooked the remark about the horse. "Oh, you do know me!" she cried, and the breath of her delight blew the butterfly twenty feet away. When he came scrambling back to her, she pleaded, "Butterfly, if you really know who I am, tell me if you have ever seen anyone like me, tell me which way I must go to find them. Where have they gone?"

"Butterfly, butterfly, where shall I hide?" he sang in the fading light. "The sweet and bitter fool will presently appear. Christ, that my love were in my arms, and I in my bed again." He rested on the unicorn's horn once more, and she could feel him trembling.

"Please," she said. "All I want to know is that there are other unicorns somewhere in the world. Butterfly, tell me that there are still others like me, and I will believe you and go home to my forest. I have been away so long, and I said that I would come back soon."

"Over the mountains of the moon," the butterfly began, "down the Valley of the Shadow, ride, boldly ride." Then he stopped suddenly and said in a strange voice, "No, no, listen, don't listen to me, listen. You can find your people if you are brave. They passed down all the roads long ago, and the Red Bull ran close behind them and covered their footprints. Let nothing you dismay, but don't be half-safe." His wings brushed against the unicorn's skin.

"The Red Bull?" she asked. "What is the Red Bull?"

The butterfly started to sing. "Follow me down. Follow me down. Follow me down. Follow me down." But then he shook his head wildly and recited, "His firstling bull has majesty, and his horns are the horns of a wild ox. With them he shall push the peoples, all of them, to the ends of the earth. Listen, listen, listen quickly."

"I am listening," the unicorn cried. "Where are my people, and what is the Red Bull?"

But the butterfly swooped close to her ear, laughing. "I have nightmares about crawling around on the ground," he sang. "The little dogs, Tray, Blanche, Sue, they bark at me, the little snakes, they hiss at me, the beggars are coming to town. Then at last come the clams."

For a moment more he danced in the dusk before her; then he shivered away into the violet shadows by the roadside, chanting defiantly, "It's you or me, moth! Hand to hand to hand to hand to hand . . ." The last the unicorn saw of him was a tiny skittering between the trees, and her eyes might have deceived her, for the night was full of wings now.

At least he did recognize me, she thought sadly. That means something. But she answered herself, No, that means nothing at all, except that somebody once made up a song about unicorns, or a poem. But the Red Bull. What could he have meant by that? Another song, I suppose.

She walked on slowly, and the night drew close about her. The sky was low and almost pure black, save for one spot of yellowing silver where the moon paced behind the thick clouds. The unicorn sang softly to herself, a song she had heard a young girl singing in her forest long ago.

"Sparrows and cats will live in my shoe,
Sooner than I will live with you.
Fish will come walking out of the sea,
Sooner than you will come back to me."

She did not understand the words, but the song made her think longingly of her home. It seemed to her that she had heard autumn beginning to shake the beech trees the very moment that she stepped out into the road.

At last she lay down in the cold grass and fell asleep. Unicorns are the wariest of all wild things, but they sleep soundly when they sleep. All the same, if she had not been dreaming of home, she would surely have roused at the sound of wheels and jingling coming closer through the night, even though the wheels were muffled in rags and the little bells wrapped in wool. But she was very far away, farther than the soft bells could go, and she did not wake.

There were nine wagons, each draped in black, each drawn by a lean black horse, and each baring barred sides like teeth when the wind blew through the black hangings. The lead wagon was driven by a squat old woman, and it bore signs on its shrouded sides that said in big letters: MOMMY FORTUNA'S MIDNIGHT CARNIVAL. And below, in smaller print: Creatures of night, brought to light.

When the first wagon drew even with the place where the unicorn lay asleep, the old woman suddenly pulled her black horse to a stop. All the other wagons stopped too and waited silently as the old woman swung herself to the ground with an ugly grace. Gliding close to the unicorn, she peered down at her for a long time, and then said, "Well. Well, bless my old husk of a heart. And here I thought I'd seen the last of them." Her voice left a flavor of honey and gunpowder on the air.

"If he knew," she said and she showed pebbly teeth as she smiled. "But I don't think I'll tell him." She looked back at the black wagons and snapped her fingers twice. The drivers of the second and third wagons got down and came toward her. One was short and dark and stony, like herself; the other was a tall, thin man with an air of resolute bewilderment. He wore an old black cloak, and his eyes were green.

"What do you see?" the old woman asked the short man. "Rukh, what do you see lying there?"

"Dead horse," he answered. "No, not dead. Give it to the manticore, or the dragon." His chuckle sounded like matches striking.

"You're a fool," Mommy Fortuna said to him. Then, to the other, "What about you, wizard, seer, thaumaturge? What do you see with your sorcerer's sight?" She joined with the man Rukh in a ratchety roar of laughter, but it ended when she saw that the tall man was still staring at the unicorn. "Answer me, you juggler!" she snarled, but the tall man did not turn his head. The old woman turned it for him, reaching out a crablike hand to yank his chin around. His eyes fell before her yellow stare.

"A horse," he muttered. "A white mare."

Mommy Fortuna looked at him for a long time. "You're a fool too, magician," she snickered at last, "but a worse fool than Rukh, and a more dangerous one. He lies only out of greed, but you lie out of fear. Or could it be kindness?" The man said nothing, and Mommy Fortuna laughed by herself.

"All right," she said. "It's a white mare. I want her for the Carnival. The ninth cage is empty."

"I'll need rope," Rukh said. He was about to turn away, but the old woman stopped him.

"The only rope that could hold her," she told him, "would be the cord with which the old gods bound the Fenris-wolf. That one was made of fishes' breath, bird spittle, a woman's beard, the miaowing of a cat, the sinews of a bear, and one thing more. I remember – mountain roots. Having none of these elements, nor dwarfs to weave them for us, we'll have to do the best we can with iron bars. I'll put a sleep on her, thus," and Mommy Fortuna's hands knitted the night air while she grumbled a few unpleasant words in her throat. There was a smell of lightning about the unicorn when the old woman had finished her spell.

"Now cage her," she said to the two men. "She'll sleep till sunrise, whatever racket you make – unless, in your accustomed stupidity, you touch her with your hands. Take the ninth cage to pieces and build it around her, but beware! The hand that so much as brushes her mane turns instantly to the donkey's hoof it deserves to be." Again she gazed mockingly at the tall, thin man. "Your little tricks would be even harder for you than they already are, wizard," she said, wheezing. "Get to work. These's not much dark left."

When she was well out of earshot, sliding back into the shadow of her wagon as though she had just come out to mark the hour, the man named Rukh spat and said curiously, "Now I wonder what's worrying the old squid. What would it matter if we touched the beast?"

The magician answered him in a voice almost too soft to be heard. "The touch of a human hand would wake her out of the deepest sleep the devil himself could lay on her. And Mommy Fortuna's no devil."

"She'd like us to think so," the dark man sneered. "Donkey hoofs! Gahhh!" But he thrust his hands deep into his pockets. "Why would the spell be broken? It's just an old white mare."

But the magician was walking away toward the last of the black wagons. "Hurry," he called over his shoulder. "It will be day soon."

It took them the rest of the night to pull down the ninth cage, bars and floor and roof and then to put it back together around the sleeping unicorn. Rukh was tugging at the door to make sure that it was securely locked, when the gray trees in the east boiled over and the unicorn opened her eyes. The two men slipped hurriedly away, but the tall magician looked back in time to see the unicorn rise to her feet and stare at the iron bars, her low head swaying like the head of an old white horse.

SCID MRI DSM ICD

2009-10-19T11:07:00.003+03:00

Bendeniz naçizane ve de hasbel kader hekim bulunuyorum, efendim ve de üstüne üstlük ruhiyat işleri ile meşguliyete memur bulunuyorum. Yani, taksiratını affet, müntehir bir mesleğin mensubu sayılmam mucip olmaktadır. Bundan otuz sene mukaddem, iş bu mesleğe mensubiyet ile şerefyab olduğumu zannettiğim esnada henüz, en büyük hazinemizin aklımız olduğu ileri sürülmekteydi. Ancak geçen zaman zarfında işler bir hayli değişti, efendim. Şimdi en büyük hazinemiz, Nike marka pabuçlarımızla Levis kotlarımız olmuş bulunuyor. Böyle olacağını bilseydik psikiyatri yapacağımıza proktolog falan olurduk. Olmadık. Üst tarafla uğraşmayı sürdürdüğümüzden, nihayet meslekçe intihara karar vermiş bulunuyoruz. Hatta, bir kısım meslektaşların DSM III-R istimali suretiyle intiharı başardıkları bile rivayet ediliyor. Bendeniz, bu civarda henüz dayanmaya çalışıyorum, ama düz duvarda kertenkele misali tutunmaktayım. Durumum hiç de parlak değil, haberiniz olsun, efendim.

Bütün kutsal kitapları dikkatle tetkik ve tetebbü etmiş bulunuyorum, efendim. Birisinde, "Evvela kelam var idi." buyuruluyor. Oysa şimdi kelam yerine görüntüler ve sayılar bulunuyor, efendim. Kelamın önceliği eskidenmiş. Şimdi bir takım makinelerden, bir takım sesler, şekilller ve renkler dökülüyor. Durup düşünmek ve anlamak için kimsenin vakti yok. Çağımız, artık akıl çağı değil, iletişim çağı. Makineden dökülen ıvır zıvırdan herkes kendince bir şeyler kapıp yola koyuldu ve hemen dönmek için bir köşe aramaya başlıyor. Bugün insan kulların bol bol iletişiyor, etkileşiyor, ama düşünmeye ve konuşmaya gerek görmüyor. Konuşmak yerine " sözel İletişim" denilebilecek bir şeyler kullandıkları olmuyor değil. Ancak o da, bir çok işimiz gibi, dövize indeksli vaziyette. Yani, sözel iletişim için kullanılacak kelam taneciklerinin dolar bazında istimali "in", öyle avama mahsus Türçe ise "out". (Bu arada "Türki" Kültür bakanlarının hangi dilde iletişecekleri ise şimdilik "No problem"!)

Ama onları da haksız bulmamak lazım, bana soracak olursanız, efendim. Akıl ve düşünce, kürtaj masasıyla euthanasie arasında sıkıştırılmış bir insan ömründe, SCID ve MRI ile incelenip, bir DSM ya da ICD sayısıyla ifade edilebilecek bir serotonin reuptake sorunundan ibaret hala gelince, düşünmemek bence de daha iyi derim, min gayri haddin. Onun yerine düşleyip düşündüğümüzü sanırız, olur, biter. Biz de düşlüyoruz işte.

Hatırlar mısınız, bilmiyorum efendim: Bizim rahmetli peder sık sık " Allahım sen aklımızı muhafaza et." şeklinde ricada bulunurdu. Bendenizse vazgeçtim efendim.

Şimdilerde bildiğiniz gibi nostaljik takılmak moda oluyor efendim. Bacak kadar veletler çıkıp " Ah neydi efendim bir zamanlar... " diyorlar da perişan ediyorlar insanı. Bendeniz pek o kadar katılmıyorum buna, efendim. Dünyanın her zaman, asıl kelimeyi söylemeye terbiyem mani, ama hani şöyle diyelim, biraz kazurat misali olduğuna kaniim. Ancak belli ki eskiden sıhhatli bebek kakasına benziyordu da şimdilerde iyice ishal oldu. Maamafih, bendeniz de zaman zaman nostalji takılıyorum, efendim., günahımızı af buyurun. İnsanların akılları ile tartıldıkları, birbirine söz söyledikler, söylenen sözleri anlamaya çalıştıkları ve kafa yorup düşündükleri, birbirine yanıt vermeye çalıştıkları, hepsinden önemlisi de birbirlerine baktıkları ve birbirlerini görmek istedikleri zamanları özler gibi oluyorum. Gerçi hemen topluyorum kendimi, uyumlu otist çağımıza avdet ediyorum, ama kaptırıyorum bazen işte. İnsani zaaf addediniz, lütfen efendim.

Arzettiğim gibi, hikmetinden sual olmayan Ulu Tanrım, bendeniz aklımın ne işe yaradığını pek anlamıyorum. Bana kör barsak gibi rudimenter bir takıntıymış gibi geliyor. Onun için istirham ederim efendim: Siz bize iyisi mi hayırlısıyla, tez zamanda münasip bir bunama lütfediniz, efendim.

Durumu görüş ve onaylarınıza saygılarımla Arzederim, Tanrım.

Bu Dünyadaki Bir Köpeğin Hayatının İlahi Açıklamasının Hikayesi

2009-10-14T00:36:00.003+03:00

—Molesto?
—Faltaba más.
—Se agradece.
—Me llamo Flores. De profesión guitarrero, para servirlo.
—Encantado. Ceniza. De profesión, perro.
—¿Gusta un mate?
—No acostumbro.
—Casualidá. Justo estaba yo memorando la copla aquélla de los rabos.
—¿Cuála?
—El dolor que siente el perro, cuando le cortan el rabo...
—Ah, sí. Conozco: ... es como el que siente el rabo cuando le cortan el perro.
—Ésa.
—La verdad es que de rabos, don Flores, se sabe poco.
—Poco. Se sabe que hubo fiesta en el cielo. Que ustedes se bañaron en un río que no era el Paraná, un río de allá del Paraíso...
—Y dejamos los rabos a secar en la orilla. Rabo mojado no espanta mosquitos.
—Sí. Todos los rabos en la orilla, en fila.
—Y Dios nos hizo la broma aquélla. Mandó al río crecer.
—Se desbordó, el río.
—Y tuvimos que salir de apuro. Y en el desespero, cada cual agarró el primer rabo que encontró. Y desde entonces nos andamos olfateando, en busca del rabo perdido.
—Eso está bastante divulgado, don Ceniza.
—Se lo cree la gente, y nosotros también.
—Se sabe.
—Pero no fue.
—¿Quién le dijo que no fue?
—Dios.
—Ah.
—El Gran Can.
—¿Y usted lo vio?
—Quien lo ve, queda ciego. Lo sentí. Yo estaba de espaldas y sentí lo sagrado.
—El dios nuestro se aparece poco.
—El nuestro tampoco tiene costumbre.
—Y lo eligió a usted.
—Este humilde servidor.
—Qué suerte tuvo.
—No crea. Dios me mandó revelar la verdad a los perros del mundo. Me mandó decir que nunca hubo la tal fiesta en el cielo.
—¿Y usted informó?
—¿Que no hay rabo que buscar? Yo me callé.
—Me parece adivinar, don Ceniza.
—Sí, don Flores.
—La razón de su silencio.
—Ya ningún camino me llama.
—Eso.
—Antes, yo era patialegre, era andariego. Anduve mundo. En aquel tiempo, ningún rabo era mi rabo.
—Y ahora...
—Ahora parece que voy, pero vengo.
—Suerte perra.
—Perro mundo.
—Destinos.
—¿Don Flores?
—Diga.
—Guárdeme el secreto.
—Puede confiar.
—Y cuídese del frío, don Flores. La garganta.

Reseal tape: LIFT HERE

2009-10-12T04:13:00.001+03:00

1. Peel off entire tab
2. Roll down to open end of the package
3. Apply tab and press firmly to reseal

Nante mudana koto o!

2009-10-05T14:46:00.006+03:00

Balıklı bir plak dinliyordum-ahtapotlar ve papağanlar alınmasın. Su içmek için pervanenin arkasına geçtim, işte canavarla ilk defa orada karşılaştım. Tahta bacaklarını -kibirli kibirli- açarak yürüyordu. Bir dilek tutmuştum ve gerçekleşmesine daha dört yüz altmış sekiz gün vardı. Şimdi ölemezdim. Muhteşem bir fikirle uyandım. Bir dahaki sefere kağıttan yaptığım ayakkabılarla kuşbakışı böbrek şeklinde bir ormana gidecektim. Takvimde günü işaretledim. Bir noktaya kadar bisiklete binecektim. O sırada bir gaz bulutu dalgasına yakalandım. Etraf simsiyah oldu. Aynaya baktım elimde hala bir bardak vardı. Kurtarılmak için sistemli bir şekilde ayine başladım. Ütopya denilen şey bir masa örtüsü kadar değerli bu dünyada. Tanrı yeşil bir bitki örtüsünün içinde, tavşanın hemen üzerinde, elinde bir demet nane ile bekliyormuş meğer. Battaniyeye sarındım, üşümüşüm. Yağmur çoktan başlamıştı. Kapıyı açtım, bir tekne ile almaya gelmişler beni-kürekçiler pek huysuz. Şatoya giderken uyandım. Hatayı elimdeki haritaya bakarak anlamaya çalıştım, olmadı. Bu insanlar neler yiyebiliyor bir bilseniz; taş, kirpik...

E vamos nadar e tudo tudo dá

2009-10-04T15:26:00.003+03:00

dying is fine)but Death

?o
baby
i

wouldn't like

Death if Death
were
good:for

when(instead of stopping to think)you

begin to feel of it,dying
's miraculous
why?be

cause dying is

perfectly natural;perfectly
putting
it mildly lively(but

Death

is strictly
scientific
& artificial &

evil & legal)

we thank thee
god
almighty for dying
(forgive us,o life!the sin of Death

Personal response insanity

2009-10-04T15:14:00.003+03:00

Ve işte kimseden ses soluk karşınızdayım efendimböyle otur otur canım sıkıldı gittim birşeyler yedimbaktım hala bilmiyorum ya da televizyona baksam da anlamıyorsunsonra yanında çok mutluymuşum gibi bunları görmezden acını komaya girmem senin gerekliymiş gibi dursa da mutsuzumçok yokhazır kar da anlamıyorumyağmışken iki sessizliği de benzetebilirizbu kadar yok sanıyorsun ve gidişatımın buna haberin yok ölüyorum diyorlaraslında belki de hep söylediğim gibi davranmaktan herkesin bir tek gerçekne var ki ben hiç ve yokmuş anlayabildiğimi zannediyordumhalbuki sen de beni herşey ne kadar güzelbravo bizeşekerli ıvır zıvırdan üzgünümneden ama işte öylekar yağışı ulaşımı engellemiş seninde olabiliryatıp uyusam da aynı sürahiyle uğraşsam daçok standart olmakla beraber hayatımda problemim tek iyi gidenfarkında değilsin şey sensin kendi acısı gelmenden çok yoruldumaslında korkuyorum ki sen bunları acıdan yüzüm kasıldı.

Il fut un Liban des Jardins, comme il est une saison douce.

2009-09-30T14:46:00.004+03:00

Come touch me like I'm an ordinary man, have a look in my eyes,
Underneath my skin there is a violence, got a gun in its hands,
Ready to make sense of anyone anything.

Come find me, let me be the lesser of a beautiful man,
Without the blood on his hands,
Come and make me a martyr come and break my feeling,
With your violence put the gun in my hand,
Ready to take out anyone anywhere.

Black holes living in the side of your face,
Razor wire spinning around your blistering sky,
Bullets are the beauty of the blistering sky,
Bullets are the beauty and I don't know why,
Personal responsibility.

Personal response insanity.

Falling Off A Log

2009-09-22T21:28:00.000+03:00

I will never be as cute as you, according to the board of human relations
I will never fly as high as you, according to the board of public citations

These are just the rules and regulations of the birds and the bees
The earth and the trees -not to mention the gods.

All my little life I've wanted to roam even if it was just inside my own home
Then one little day I chanced to look back saw you sittin' there, being a sad culprit

These are just the rules and regulations
Yeah, these are just the rules and regulations
And I, like every one
Yes I, like every one must follow them

ama ne önemi var ne mi nemi var var

2009-09-02T12:15:00.000+03:00

Je je suis suis le le roi roi
des montagnes
j’ai de de beaux bobos beaux beaux yeux yeux
il fait une chaleur chaleur

j’ai nez
j’ai doigt doigt doigt doigt à à
chaque main main

j’ai dent dent dent dent dent dent dent
dent dent dent dent dent dent dent
dent dent dent dent dent dent dent
dent dent dent dent dent dent dent
dent dent dent dent
Tu tu me me fais fais souffrir
mais peu m’importe m’importe
la la porte porte

ego

2009-08-27T13:07:00.000+03:00

Mandalara su katılmalı.
Zebralara suç işlemeleri için teşvik verilmeli.
Kargalara supreme pizza atılmalı.
Maymunlara subdirectory açılmalı.
Timsahlara sunakta kurban vermeleri önerilmeli.
Pelikanlara sudan gelinceye kadar dövme konsepti anlatılmalı.
Karafatmalara sus payı verilmeli.
Kaplumbağalara sumak yedirilmeli.
Kurbağalara su şişesi bağlanmalı.
Baykuşlara su sıçratılmalı.
Atlara suyu nasıl ısıtacakları öğretilmeli.
Ejderhalara surat çizilmeli.
Kuzulara susturucu takılmalı.
Balıklara su satılmalı.
Saksağanlara sunakta kurban edilmeleri öğütlenmeli.
Arılara subjektif yaklaşılmalı.
Domuzlara suda öpüşmeleri söylenmeli.
Zürafalara suya balıklama atlama dersleri verilmeli.
Salyangozlara susam atılarak, sıcak sunulmalı.
Devekuşlarına suç atılmalı.
Tırtıllara suyu şapırdatmadan ilerlemeleri için köprüler inşa edilmeli.
Susamurlarına sufle yedirilmeli.
Gergedanlara susamaları için deniz suyu içirilmeli.
Yılanlara susturucu ile öldürme teknikleri seminerine davetiye gönderilmeli.
Hipopatamlara surat aslımalı.

Historia de la revelación divina sobre la canina aventura de este mundo

2009-08-26T19:53:00.005+03:00

-Rahatsız etmiyorum ya?
-Ne münasebet.
-Teşekkür ederim.
-Adım Flores, gitaristim, hizmetinizdeyim.
-Memnun oldum. Ben Ceniza. Köpeklik ederim.
-Bir maté ister misiniz?
-Pek değil.
-Tesadüf oldu. Ben de tam kuyruklar hakkındaki o şarkıyı hatırlamaya çalışıyordum.
-Hangisi?
-"Köpeğin çektiği acı,
Hani kuyruğu kesilince."
-Ah, evet. Biliyorum:..."Kuyruğun çektiği acı, hani köpeği kesildiğinde olduğu gibi."
-İşte o.
-Doğrusu Don Flores, kuyruklar hakkında çok az şey bilinir.
-Evet, çok az. Cennette bir bayram olduğu bilinir. Sizlerin Paraná yerine, yukarıda, cennetteki bir nehirde yıkandığınızı...
-Ve kuyruklarımızı kuruması için kıyıya bırakırız. Islak kuyrukla sinekleri kovalayamayız çünkü.
-Evet. Bütün kuyruklar kıyıda uzun bir kuyruk halinde durur.
-Evet, tam o sırada Tanrı bize o meşhur şakayı yaptı. Nehre yükselmesini emretti.
-Ve nehir taştı.
-Aceleyle çıkmamız gerekti. Umutsuzluk içinde herkes bulduğu ilk kuyruğa yapıştı. O günden beri koklayarak yürürüz, kaybettiğimiz kuyruğu bulmak için.
-Bu herkesin bildiği bir hikaye Don Ceniza.
-İnsanlar buna inanıyor, biz de.
-Doğru.
-Ama öyle olmadı.
-Yaa, kim söylüyor bunu?
-Tanrı.
-Ah.
-Koca Çomar.
-Ne, onu gördünüz mü yoksa?
-Her kim onu görürse kör olur. Onu hissettim. Sırtım dönüktü ve kutsal olanı hissettim.
-Bizim Tanrımız çok az görünür de.
-Bizimkinin de öyle ortalıkta dolaşmak gibi bir alışkanlığı yoktur.
-Ve sizi mi seçti?
-Bu zavallı hizmetkarı.
-Ne şanslısınız!
-İnanmayacaksınız. Tanrı dünyanın bütün köpeklerine gerçeği açıklamamı emretti. Bana cennette asla böyle bir şenlik olmadığını söylememi emretti.
-Peki bunu diğer köpeklere anlattınız mı?
-Aranacak kuyruk olmadığını mı? Ağzımı bile açmadım.
-Sanırım anlıyorum Don Ceniza.
-Evet, Don Flores.
-Sessizliğinizin nedenini.
-Artık hiç bir yol beni çağırmıyor.
-Doğru.
-Eskiden ben başıboş bir köpektim, bir gezgindim. Dünyayı dolaşırdım. O zamanlar hiçbir kuyruk benim değildi.
-Ya şimdi...
-Şimdi gidiyor görünüyorum, ama geliyorum.
-Köpek şansı.
-Köpek dünyası.
-Kader.
-Don Flores?
-Söyleyin.
-Lütfen kimseye bahsetmeyin bundan.
-Bana güvenebilirsiniz.
-Ve soğuğa dikkat edin, Don Flores. Boğazınıza.

deniz kumu geri alacak çaresi yok bunun

2009-08-20T22:25:00.003+03:00

Bu dağ bitti bebeğim
Yavaş yavaş topla şarkını
Nereye gitsen
Uzak düştüğün bir deniz var
Ayak izin balık pulu, gözlerin
Balıksırtı meneviş
Dünyaya her dokunuşun
Su serinliği
Sana gore değil dağlar

a blueprint of the pleasure

2009-08-12T23:40:00.004+03:00

pedalling through the dark currents
i find an accurate copy, a blueprint of the pleasure in me

swirling black lilies totally ripe-a secret code carved

he offers a handshake
crooked - five fingers
they form a pattern
yet to be matched

on the surface simplicity
but the darkest pit in me
it is pagan poetry

morse : coded : signals
they pulsate : they wake me up
from my hibernation

i love him
this time i'm gonna keep it to myself
this time i'm gonna keep me all to myself
she loves him
but he makes me want to hand myself over

Kırmızıbiber ezmenizde budalar şakısın

2009-08-06T23:49:00.003+03:00

Malum'da buluşalım, bebeğim,
Malum'da saklayacak şeyimiz kalmayacak,
Hadi meçhulleşelim, şekerim,
Öldüğümüze inansın dünya bırak.

İlahi onomatopoeialar

2009-07-20T13:39:00.006+03:00

....

Neyseki halkın gözündeki inandırıcılığı bakımından fil bambaşkadır. Büyük, devasa, şiş göbekli, en korkusuzları bile ürkütecek bir sese sahip, yaratılışın hiçbir hayvanına nasip olmayan bir hortumun sahibi fil, ne kadar üretken ve tehlikeli olsa da hiçbir hayalgücünün ürünü olmazdı. Fil ya vardı ya yoktu. Vakit onu ziyaret etme, tanrının ona bahşettiği kurtarıcı borazanı öylesine bir enerjiyle kullandığı için şükranlarını sunma vaktiydi, burası yehoşafat vadisi olsaydı ölüleri diriltebilirdi ama portekizin sis içindeki kıraç toprağından başka bir yer değildi, gerçi burada da yolunu kaybetmiş, soğuktan ölmek üzere olan bir adam söz konusu olduğunda, böyle diyelim de gayretkeş kıyaslama çabalarımız tümden boşa çıkmasın, öylesine iyi kotarılan diriltmeler vardı ki, daha olacaklar olmadan önüne geçilmesi mümkün olabiliyordu. Sanki fil, bu zavallıcık ölecek ben de onu dirilteceğim diye düşünmüştü. Şimdi o zavallıcık burda, minnet duyguları içinde kendini paralıyor, tüm ömrü boyunca file şükran duyacağına yemin ediyor, sonunda fil terbiyecisi Bu kadar minnettar olman için fil sana ne yaptı, diye sormaya karar verdi, O olmasaydı ya soğktan ölecektim ya da beni kurtlar yiyecekti, Peki ama seni kurtarmayı nasıl başardı, uyandığından beri buradan bir yere ayrılmadı ki, Buradan ayrılmasına gerek yoktu, trompetini çalması yetti, siste kaybolmuştum, beni kurtaran onun sesi oldu, Süleymanın eserlerinden, işlerinden söz edecek birisi varsa o da benim, bu nedenle onun terbiyecisiyim, onun çığlığını duyduğun zırvalarıyla ortalarda dolanma, Çığlığını değil, çığlıklarını, bu kurban olduğum kulaklar bir değil, tam üç çığlık duydu. Fil terbiyecisi, Bu salak iyice çıldırmış, zincire vurmak gerek, diye düşündü, sisin ateşiyle kafayı yemiş, bundan eminim, böyle şeylerden söz edildiğini duymuştum. Sonra yüksek sesle, burada durup da çığlık attı, yok atmadı belki de attı diye didişmektense, şu gelenlere sor bakalım, bir şey duymuşlar mı, dedi. Üç yumruyu andıran ve yayılıp dağılan dış hatları her adımla sallanıp titreyen adamlar insanda daha görür görmez, Böyle bir havada nereye gitmek istiyorsunuz, sorusunu sorma arzusu uyandırıyorlardı. Fil çığlığı manyağının onlara o anda soracağı sorunun bu olmayacağını biliyoruz ve ona ne yanıt verdiklerini de biliyoruz. Bilmediğimizse tüm bu anlatılanların arasında birbiriyle bağlantılı olanlar var mı, hangileri ve nasıl. Kesin olan şu ki ışıl ışıl güneş devasa bir süpürge gibi birden sisi dağıttı, uzaklara süpürdü. Her zamanki manzara ortaya çıktı, taşlar, ağaçlar, uçurumlar, dağlar. Üç adam artık orada değillerdi. Fil terbiyecisi konuşmak için ağzını açtıysa da sesini çıkarmadan kapattı. Fil çığlığı manyağı yoğunluğunu ve hacmini yitiriyor, büzüşüyor, hatları yuvarlanıyor, bir sabun köpüğü gibi şeffaflaşıyordu, o zamanlar yapılan berbat sabunlar bir dahinin icadı olan o billur gibi berrak, kusursuz kristali oluşturabilirlerse elbette, sonra adam birdenbire gözden kayboldu. Pof sesi çıkardı ve buhar olup uçtu. İlahi onomatopoeialar vardır. Bu öznenin buharlaşma sürecini tüm ayrıntılarıyla betimlememiz gerektiğini hayal edin bakalım. En azından on sayfa gerekir. Pof.

....

Mors slopebit et natora cum resurget creatura judicanti responsura

2009-07-10T17:37:00.000+03:00

Rex tremendae majestatis,
Qui salvandos salvas gratis,
Salve me, fons pietatis.

asetonla çıkar mı?

2009-05-24T23:34:00.010+03:00

frontier psychiatrist 3

2009-04-10T00:05:00.002+03:00

mavi sevimsiz bir renktir. Kısmet yeni tekerlekler keşfetmekmiş. evsiz çocuklar tarafından negatif suçlamalara maruz kalan sarhoşlar parlak denize beni attılar. gece bardağın yarısı boştu. sessiz şekerler, kişiliksiz deriler ve zararlı zürafalar birleşti. hava sıcakken tam bir işkence olan haritaya bakma işi yine benim başıma kaldı. sudan çıktım ve ağacın altında kırmızı suratlı bir utangaç oturuyordu. küpelerimi çıkarttım, gitmesin diye dua ettim ama gözlüklerimi kaybetmiştim. çok eğlenceliydi.

frontier psychiatrist 2

2009-04-09T23:57:00.003+03:00

bin ejderha nazar boncuklarını unuttu. yağmurun yağdığı bir gün piyango normal şanslılara vurdu. negatif ucu kedileri hedef alan elmalar evli olan onu ve ancak dört büyüteçle görülebilecek olan sınırları zorladılar. gözleri üç yüz altmış beş gün açık olan sustu, bir çeşit kaçamak! en yakın ortağı ceketine kereviz döktü ve manzaraya bakarak iki defa küfretti. gereksiz gümüşleri toplayan ve ilişkilerde sıkıcı taraf olan beceriksiz insan mesajı anlamadı. bir uçak geçti. parfümü takip etti, çay içti ve kırtasiyeden bir silgi aldı.

criminally insane

2009-03-18T22:54:00.001+02:00

Is Dexter ill, Is Dexter ill, Is Dexter ill
Is Dexter ill today, Mr Kirk, Dexter's in school
I'm afraid he's not, Miss Fishborne
Dexter's truancy problem is way out of hand
The Baltimore County school board have decided to expel
Dexter from the entire public school system
Oh Mr Kirk, I'm as upset as you to learn of Dexter's truancy
But surely, expulsion is not the answer!
I'm afraid expulsion is the only answer
It's the opinion of the entire staff that Dexter is criminally insane

That boy needs therapy, psychosomatic,
That boy needs therapy, purely psychosomatic
That boy needs therapy

Lie down on the couch! What does that mean?
You're a nut! You're crazy in the coconut!
What does that mean? That boy needs therapy
I'm gonna kill you, that boy needs therapy
Grab a kazoo, let's have a duel
Now when I count three
That, that, that, that, that boy.. boy needs therapy
He was white as a sheet
And he also made false teeth

Avalanches is above, business continues below
Did I ever tell you the story about
Cowboys! M-M-midgets, the Indians and, Fron, Frontier Psychiatrist
I... I felt strangely hypnotized
I was in another world, a world of 20.000 girls
And milk! Rectangles, to an optometrist, the man with the golden eyeball
And tighten your buttocks, pour juice on your chin
I promise my girlfriend I'd, the violin, violin, violin ...

Frontier Psychiatrist!

Can you think of anything else that talks, other than a person?
A-a a-a-a-a, a bird? Yeah!
Sometimes a parrot talks
Hello hello hello hello
Ha ha ha ha ha !!!!
Yes, some birds are funny when they talk
Can you think of anything else?
Um, a record, record, record !

frontier psychiatrist

2009-03-08T01:47:00.003+02:00

bin mavi ejderha sevimsizce nazar etti. kısmet şu ki yağmur yeni yağdı.
piyango biletini çekip bir tekerleğin izlediği rotaya girmek normal evlere şans getirebilir ama çocuk negatif bir suçlama karşısında da şaşırabilir.
kedileri sarhoş eden elma kokusu parlak parlak birbiri ile evli yıldızları denizin üzerinde yakalar. ne o ne ben bunu anlar.
dört gece büyüteç yerine bardak kullanarak sınırları çizdim, gözümde sesler büyüdü.
şekerlerden kaçan keşişler 365 gün deri ceket giyerler.
ortak bir zarar vermek üzere anlaşan kerevizler zürafalara gidip manzara hakkında yorum yaptılar.
gereksiz sıcaklarda eriyen gümüşler haritalarla defineler arasında bir ilişki kurdu. su, bu sıkıcı kırmızı durumu daha da beceriksiz ve utangaç birinin ellerine düşmekten kurtardı.
mesajım ağaçlara: "uçakları sevmeyin!". küpelerinize parfüm sıkın, dua etmeden çay içmeyin, gözlüksüz silgi kullanın. eğlenceli olabilir.

requisites of sanity

2009-03-01T19:57:00.003+02:00

you'd better hope and pray that you wake one day in your own world
because when you sleep at night they don't hear your cries in your own world
only time will tell if you can break the spell back in your own world

Kaç Gecedir Yemyeşil Her Yer

2009-02-27T21:17:00.003+02:00

Yavru merdivenden aşağıya doğru indi, daha doğrusu hopladı, her basamak boyunun iki katıydı: Önce ön patilerini alt basamağa indirdi, sonra arkasını hop diye aşağıya aldı; ön patiler, sonra hop. Giriş katını inceledi, kendisine sunulan konserve mamayı geri çevirdi, sonra miyavlayarak tuvalet kutusu istediğini anlattı. Tahta talaşlarını istemedi, yırtılmış gazeteleri, başka bir şey yoksa ne yapalım der gibi müşkülpesent bir tavırla kabul etti. Başka bir şey yoktu: Dışarıdaki toprak tamamen buz tutmuştu.
Konserve kedi maması yemeyi reddetti. Yemeyecekti işte. Ben de onu ıstakoz çorbası ve tavukla besleyecek değildim. Dana kıyması üstünde uzlaşmaya vardık.
Yiyecek konusunda bekar bir gurme kadar güç beğenir oldu hep. Yaşlandıkça da daha beter oluyor. Henüz yavruyken bile duyduğu rahatsızlığı, keyfi ya da naletlikte direnme kararlılığını yediği, yarım yamalak yediği veya yemediği şeylerle anlatabiliyordu. Yeme alışkanlığı etkili bir dil.
...
Anneleriyle yedi sekiz hafta kalan kedi yavruları rahatça yemek yiyorlar ve güvenliler. Ama o kadar ilginç değiller tabii.
Bu kedi yavruyken asla yatağın dışında uyumadı. Ben yatağa girinceye kadar bekler sonra üstümde dolaşıp yer beğenirdi. Yatağın iyice içine girer, ayakucuma gider, omzuma yerleşir ya da yatağın altına sokulurdu. Aşırı hareket ettiğimde, rahatsızlığını belli ederek öfkeyle yer değiştirirdi.
Yatağı düzeltirken istifini bozmaz, yerinden çıkmazdı; battaniye ile çarşaf arasında memnuniyetle, bazen saatlerce kalır, küçücük bir kabartı gibi görünürdü. Okşadığınızda kabartı mırıldar ve miyavlardı. Ancak mecbur kalınca dışarı çıkardı.
Kabartı yatağın içinde hareket eder, kenara gelince durakladı. Yere doğru kayarken heyacanlı bir mır sesi duyulduğu da olurdu. Saygınlığı zedelendiğinden alelacele yalanır, ateş püsküren sarı gözler, gülme gafletinde bulunanlara çevrilirdi. Sonra her bir tüyüne kadar kendinin farkında , sahne ortasına ilerlerdi.
Müşkülpesent bir edayla, zor zahmet yemek yeme zamanı. Tuvalet kutusu zamanı, zerafetle yapılan bir iş. Açık bej rengi kürkü düzeltme zamanı. Bir de oyun zamanı, asla sırf oynamak için değil, ancak seyredildiği zaman.
Kendinin mağrurca farkındaydı, güzellikten başka özelliği olmayan bir kız gibi: Hep içindeki kameraya göre poz veren beden ve yüz, maske gibi yapmacık bir duruş: Bakın ben buyum işte, saldırgan göğüsler, hep hayranlarını arayan, gülmeyen, düşmanca bakan gözler.
...

dünyanın sonu sadece insanlar için midir?

2009-01-03T13:55:00.004+02:00

dünyanın son günü / güneşli bir kış sabahı / herkes normal / işinde gücünde / bu şaşırtıcı kabullenmişlik aile içi tartışmalara yol açıyor / neden kimse panik olmuyor? / belki de bilim adamları hesaplarında bir yanlışlık yaptı dünyanın sonu bugün değil? / kardeş " saçmalama binlerce bilim adamı...olsa olsa bir kaç saat yanılmışlardır hesaplarında" diyor. / tsunami ya da deprem falan olacak herhalde / e o zaman yazlığa gidelim / şehirde hayatta kalmak zor olur / orda olur da sağ kalırsak en azından balık tutarız sebze meyve yeriz / çantalar hazırlanır / matematik testi almamız lazım anneme göre / insanlık bizimle devam edecek olursa sonraki nesillere matematik anlatmak gerek / unutabiliriz / yolculuk başlar.

Shake that devil!

2008-11-30T13:22:00.002+02:00

That dog had its way with me
Shake that dog out of the tree
Shake that dog right out of me

That bird came at me with a knife
Told me she wanted my life
Shake that bird out of the tree, so that everyone can see
Shake that bird right out of me

That pig took everything i had
That pig made me feel so bad
Shake that pig out of the bush, now lets give that pig a push
Shake that pig right out of me

Shake that devil

lucifer qui mane oriebaris

2008-11-06T21:06:00.001+02:00

Lucifer son of the morning, I'm gonna chase you out of earth!
I'm gonna put on a iron shirt, and chase Satan out of earth!
I'm gonna put on a iron shirt, and chase the devil out of earth!

Beggin'

2008-10-28T20:29:00.000+02:00

allahım kör et beni, allahım kör et beni
aksın göz nurum aksın, bundan böyle kör baksın

Vampir bir pire tarafından ısırılıyorum!

2008-10-26T11:50:00.001+02:00

Bu siteye erişim Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesi 20.10.2008 tarih ve 2008/2761 sayılı kararı gereği engellenmiştir.

Deli Romalılar! Salaklar! // ils sont fous ces romains!

2008-10-21T23:20:00.002+03:00

Dikkatli Olun! Romalı Devriyeler Geliyor! Tutatis Adına! Belonos Adına! Jüpitey Adına Galyalılay! Aleya Jacta Eft! Bu Romalılar Kafayı Yemiş! Bu Romalılar Kafayı Yemiş! Bu Kadayı da Fadla neden hep biz Yomalı Oluyoruz?

Where the Wild Things are

2008-10-13T11:00:00.000+03:00

But the wild things cried, " Oh please don't go-
we'll eat you up-we love you so!"
And Max said, "No!"

ya evde yoksan?

2008-10-12T21:51:00.001+03:00

sabahlara kadar içsek sevişsek
ne ben işe gitsem ne sen ayılsan
derin bir uykunun dibine düşsek
içim ürperiyor
ya evde yoksan?

cat haiku

2008-09-25T23:06:00.001+03:00

You never feed me.
Perhaps I'll sleep on your face.
That will sure show you.

You must scratch me there!
Yes, above my tail!
Behold, elevator butt.

The rule for today:
Touch my tail, I shred your hand.
New rule tomorrow.

In deep sleep hear sound
cat vomit hairball somewhere
will find in morning.

Grace personified.
I leap into the window.
I meant to do that.

Blur of motion, then --
silence, me, a paper bag.
What is so funny?

The mighty hunter
Returns with gifts of plump birds --
your foot just squashed one.

You're always typing.
Well, let's see you ignore my
sitting on your hands.

My small cardboard box.
You cannot see me if I
can just hide my head.

Terrible battle.
I fought for hours. Come and see!
What's a 'term paper?'

Small brave carnivores
Kill pine cones and mosquitoes,
Fear vacuum cleaner

I want to be close
to you. Can I fit my head
inside your armpit?

Wanna go outside.
Oh, poop! Help! I got outside!
Let me back inside!

Oh no! Big One
has been trapped by newspaper!
Cat to the rescue!

Humans are so strange.
Mine lies still in bed, then screams;
My claws are not that sharp.

hello skippy squirrels and hello little bunny rabbits!

2008-09-17T13:15:00.004+03:00

Squirrels are the Devil's Oven Mitts!

pobre diabla

2008-08-11T11:24:00.002+03:00

Pobre diabla,
me han dicho que te han visto por la calle vagando.
Llorando por un hombre que no vale un centavo.
Pobre diabla, llora por un pobre diablo.

Fiah fi di man // room number 124

2008-07-20T13:57:00.006+03:00

I rise each day
to yet another shock
from dis alarm clock culture.
And I miss de sound
of mi big red cock
as him beat him chest
and crow welcome song
to de sun
from de fowl s--t covered
guava tree pon de hillside.

And de snooze button allow me five minute
more to dream bout ackee and breadfruit.
Den I get up and eat a bagel
and worry bout mi love handle.

Six layers a clothes
and termal drawers
and I still cold.
Another bridge mean more toll.
And de golden ruleis alternate-side parking.

And as de belly get fat
many tings bout Yard dat
used to be just a mere inconvenience
start to look like major incompetence.
Unscheduled power cut
daily
water lock off
bank pon short staff cause
the morning was a little bit rainy.
Few telephones
dat's just how it is
yet everyone know
everyone else business.

Well I live in mi building for five years now
and mi neighbours dem still don't know me.
But solace come from anonymity.
And every time I bite de apple
de apple swallow me.

So dem force me to buy
a piece of the FBI
CIA investment pie.
And dem give me a W2
form in lieu
of a receipt.
So now I'm funding a plot
to get God shot
or someting like dat.

De Korean polish him apples dem clean
and arrange dem in stacks of red, gold and green.
say him want Rasta to feel welcome. Seen?

Still I yearn for de breeze
from de Natty Bay sea
as it cool down de sweat pon me back
Long to feed dry coc'nut to mi cock.
So I dilly
and I dally
and I wonder
how much longer
I can philander
Cause each time I bite de apple
it swallow a piece of me
Still it hard to love de fruit
if I never did climb de tree.

Okşşama dedim okşşşama tsersem seniauu

2008-06-03T11:23:00.002+03:00

Grrriii birr gökyüzü grrriii
Yauumurr yaııyorrr sabiauhhtann
Sabiauhhtann brrriii

Ciaummmlarrda pırr pırr pırr
Kelebek grrrrdeşşş
Kaniautttları sssuuu tsuuu tssuuu
Çikarmiauular benii khhrettsin
Uçmauu diyou uçmauu tsssahibim
Uçmauuuuts pırrr diye cicii cicii akıllıyyauu
Akıllıyyauu altaıncı kat keditssssiii

Isssslanmadannn ısssslanmadannn çıkıcaummm şşşteee
Tssaçak tsssaçak altlarındaauunn
Mrrrandevum vaurr tasaalak seniauu
Okşşama dedim okşşşama tsersem seniauu
Pırr pırrr pırr ciaummmlarrda tsen al kuşşş grrrdeşşş
Miardivennnlere brrrıaaakk brrrıaaakk beniauu
Anlamiauuu khhhpe haulau tsüüüütt veriyauu

Grrriii birr gökyüzü grrriii
Yaumurr yaııyorr sabiauhhtan
Sabiauhhtan brrriii...

Somewhere over the rainbow

2008-05-28T11:20:00.003+03:00

Cover your head with a yellow hat because Tristan Tzara didn’t cover his head with one in 1916, 1918, 1919 and 1920.

Wear a violet coat because Jean-Paul Sartre,who said it hasn’t been sufficiently noted that the constructions, paintings and poem-objects of Surrealism were the manual realization of sterilities by which the sceptics of the Third Century B.C. justified their perpetual “epoche”. After which, Carneades and Philo, sure of not compromising themselves by an imprudent adherence, lived like everybody else. In the same way, the Surrealists, once the world is destroyed and miraculously preserved by its destruction, can shamelessly give full play to their immense love of the world never wore one.

Wear red gloves because fifteen years ago I was blamed by a Japanese Communist for not painting a red flag.

Wear orange pants because Circumference = 2 π r

Wear green socks because the area of the circle = π r ²

Put on blue shoes
but π=3.14159265358979323846264338327950288419716939937510582
097494459230781640628620899862803482534211706798214808
6513282306647093844609550582231725359408128481117450284
1027019385211055596446229489549303819644288109756659334
46128475648233786783165271201909145648566923460348610454
3266482133936072602491412737245870066063155881748815209
2096282925409171536436903600113305305488204665213841469
51941511609433057270365759591953092186117381932611793105
11854807446237996274956735188575272489122793818301194912
98336733624406566430860213949463952247371907021798609437
027705392171762931767523846748184676694051320065681271452
6356082778577134275778960917363717872146844090122495343014
6549585371050792279689258923542019956112129021960863554
41911971602977461130996051870721134999999837297804995105
9731732816096318475024459455 ...

Who still considers himself very likeable

2008-05-26T11:00:00.000+03:00

XVI

howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl
howl howl howl howl howl howl howl howl

Who still considers himself very likeable

You're deviating

2008-05-25T11:00:00.000+03:00

XV

DADA is not a doctrine to be put into practice: Dada - is for lying: a successful business. Dada gets into debt and doesn't live on its well-filled wallet. The good Lord created a universal language, that's why people don't take him seriously. A language is a utopia. God can allow himself not to be successful: so can Dada. That's why the critics say: Dada goes in for luxuries, or Dada is in rut. God goes in for luxuries, or God is in rut. Who's right: God, Dada or the critic?
"You're deviating," a charming reader tells me.
- No no, not at all! I simply wanted to reach the conclusion: Subscribe to Dada, the only loan that doesn't pay.

to be the editorial office and the bathroom of God who every day takes a bath in us in company with the cesspool clearer

2008-05-24T11:00:00.000+03:00

XIV

To "prettify" life in the lorgnette - a blanket of caresses - a panoply with butterflies - that's the life of life's chambermaids.

To sleep on a razor and on fleas in rut - to travel in a barometer - to piss like a cartridge - to make faux pas, be idiotic, take showers of holy minutes - be beaten, always be the last one - shout out the opposite of what the other fellow says - be the editorial office and the bathroom of God who every day takes a bath in us in company with the cesspool clearer - that's the life of dadaists.

To be intelligent - respect everyone - die on the field of honour - subscribe to the Loan - vote for So-and-So - respect for nature and painting - to barrack at dada manifestations - that's the life of men.

the chameleon

2008-05-23T11:00:00.000+03:00

XIII

DADA is a virgin microbe
DADA is against the high cost of living
DADA
limited company for the exploitation of ideas
DADA has 391 different attitudes and colours according to the sex of the president
It changes - affirms - says the opposite at the same time - no importance - shouts - goes fishing.
Dada is the chameleon of rapid and self-interested change.
Dada is against the future. Dada is dead. Dada is absurd. Long live Dada. Dada is not a literary school, howl.

gentlemen and ladies

2008-05-22T11:00:00.000+03:00

XII

gentlemen and ladies buy come in and buy and don't read you'll see the fellow who has in his hands the key to niagara the man with a game leg in the game box his hemispheres in a suitcase his nose enclosed in a chinese lantern you'll see you'll see you'll see the belly dance in the massachusetts saloon the fellow who sticks the nail in and the tyre goes down mademoiselle atlantide's silk stockings the trunk that goes 6 times round the world to find the addressee monsieur and his fiancee his brother and his sister-in-law you'll find the carpenter's address the toad-watch the nerve like a paper-knife you'll have the address of the minor pin for the feminine sex and that of the fellow who supplies the obscene photos to the kind of greece as well as the address of l'action francaise.

brutal

2008-05-21T13:00:00.000+03:00

XI

Dada is a dog - a compass - the lining of the stomach - neither new nor a nude Japanese girl - a gasometer of jangled feelings - Dada is brutal and doesn't go in for propaganda - Dada is a quantity of life in transparent, effortless and gyratory transformation.

phlegmatic and insinuating

2008-05-17T13:00:00.000+03:00

X

It is certain that since Gambetta, the war, Panama and the Steinheil affair, intelligence is to be found in the street. The intelligent man has become and all-round, normal person. What we lack, what has some interest, what is rare because he has the anomalies of precious being, the freshness and liberty of the great antimen, is

THE IDIOT

Dada is working with all its might towards the universal installation of the idiot. But consciously. And tends itself to become more and more of one.
Dada is terrible: it doesn't feel sorry about the defeats of intelligence.
Dada could rather be called cowardly, but cowardly like a mad dog; it recognises neither method nor persuasive excess.
The lack of garters which makes it systematically bend down reminds us of the famous lack of system which basically has never existed. The false rumour was started by a laundress at the bottom of her page, the page was taken to the barbaric country where humming-birds act as the sandwich-men of cordial nature.
This was told me by a watch-maker who was holding a supple syringe which, in characteristic memory of the hot countries, he called phlegmatic and insinuating.

that's why you're all going to die

2008-05-16T13:00:00.000+03:00

IX

There are some people who explain, because there are others who learn. Abolish hem and all that's left is dada.
Dip your pen into a black liquid with manifesto intentions - it's only your autobiography that you're hatching under the belly of the flowering cerebellum.
Biography is the paraphernalia of the famous man. Great or strong. And there you are, a simple man like the rest of them, once you've dipped your pen into the ink, full of

PRETENSIONS

which manifest themselves in forms as diverse as they are unforeseen, which apply to every form of activity and of state of mind and of mimicry: there you are, full of

AMBITIONS

to keep yourself on the dial of life, in the place where you've only just arrived, to proceed along the illusory and ridiculous upward path towards an apotheosis that only exists in your neurasthenia: there you are, full of

PRIDE

greater, stronger, more profound than all the others.

Dear colleagues: a great man, a little one, a strong, weak, profound, superficial one,
that's why you're all going to die.
There are some people who have antedated their manifestos to make other people believe that they had the idea of their own greatness a little earlier. My dear colleagues, before after, past future, now yesterday,
that's why you're all going to die.
There are some people who have said: dada is good because it isn't bad, dada is bad, dada is a religion, dada is a poem, dada is a spirit, dada is sceptical, dada is magic, I know dada.
My dear colleagues: good bad, religion poetry, spirit scepticism, definition definition,
that's why you're all going to die,
and you will die, I promise you.
The great mystery is a secret, but it's known to a few people. They will never say what dada is. To amuse you once again I'll tell you something like:
dada is the dictatorship of the spirit, or
dada is the dictatorship of language,
or else
dada is the death of the spirit,
which will please many of my friends. Friends.

sumptuous of land bananas sustained illuminate

2008-05-15T13:00:00.000+03:00

VIII

TO MAKE A DADAIST POEM

Take a newspaper.
Take some scissors.
Choose from this paper an article of the length you want to make your poem.
Cut out the article.
Next carefully cut out each of the words that makes up this article and put them all in a bag.
Shake gently.
Next take out each cutting one after the other.
Copy conscientiously in the order in which they left the bag.
Them poem will resemble you.
And there you are - an infinitely original author of charming sensibility, even though unappreciated by the vulgar herd.*

* Example:
when dogs cross the air in a diamond like ideas and the appendix of the meninx tells the time of the alarm programme (the title is mine) prices they are yesterday suitable next pictures/ appreciate the dream era of the eyes/ pompously that to recite the gospel sort darkens/ group apotheosis imagine said he fatality power of colours/ carved flies (in the theatre) flabbergasted reality a delight/ spectator all to effort of the no more 10 to 12/ during divagation twirls descends pressure/ render some mad single-file flesh on a monstrous crushing stage/ celebrate but their 160 adherents in steps on put on my nacreous/ sumptuous of land bananas sustained illuminate/ joy ask together almost/ of has the a such that the invoked visions/ some sings latter laughs/ exits situation disappears describes she 25 dance bows/ dissimulated the whole of it isn't was/ magnificent has the band better light whose lavishness stage music-halls me/ reappears following instant moves live/ business he didn't has lent/ manner words come these people

The selfkleptomaniac

2008-05-14T13:18:00.000+03:00

VII

A priori, in other words with its eyes closed, Dada places before action and above all: Doubt. DADA doubts everything. Dada is an armadillo. Everything is Dada, too. Beware of Dada.

Anti-dadaism is a disease: selfkleptomania, man's normal condition, is DADA.
But the real dadas are against DADA.

The selfkleptomaniac.

The person who steals - without thinking of his own interests, or of his will - elements of his individual, is a kleptomaniac. He steals himself. He causes the characters that alienate him from the community to disappear. The bourgeois resemble one another - they're all alike. They used not to be alike. They have been taught to steal - stealing has become a function - the most convenient and least dangerous thing is to steal oneself. They are all very poor. The poor are against DADA. They have a lot to do with their brains. They'll never get to the end of it. They work. The poor are against DADA. He who is against DADA is for me, a famous man said, but then he died. They buried him like a true dadaist. Anno domini Dada. Beware! And remember this example.

Tell me the number and I'll tell you the lottery

2008-05-13T00:03:00.001+03:00

VI

It seems that this exists: more logical, very logical, too logical, less logical, not very logical, really logical, fairly logical.
Well then, draw the inferences.
"I have."
Now think of the person you love most.
"Have you?"
Tell me the number and I'll tell you the lottery.

forget-me-not

2008-05-11T21:11:00.001+03:00

V

A friend, who is too good a friend of mine not to be very intelligent, said to me the other day:
a shudder
a palmist IS ONLY THE
WAY PEOPLE SAY good morning good evening AND
WHICH DEPENDS ON THE FORM
THAT HAS BEEN GIVEN
TO its forget-me-not his hair
I answered
YOU ARE RIGHT idiot prince BECAUSE I AM CONVINCED OF THE contrary Tartary
naturally we hesitate WE ARE NOT (DO NOT) right.

I am called wish to understand THE OTHER
Since diversity is diverting, this game of golf gives the illusion of a "certain" depth. I support all the conventions - to suppress them would be to make new ones, which would complicate our lives in a truly repugnant fashion.
We wouldn't know any more what if fashionable: to love the children of the first or second marriage. The "pistil of the pistol" has often landed us in bizarre and restless situations. To disorder meanings - to disorder notions and all the little tropical rains of demoralisation, disorganisation, destruction and billiard-breaks, are actions which are insured against lightning and recognised as being of public utility.

There is one known fact: dadaists are only to be found these days in the French Academy.

I nevertheless consider myself very likeable.

since when?

2008-05-10T14:31:00.000+03:00

Is poetry necessary? I know that those who shout loudest against it are actually preparing a comfortable perfection for it; they call it the Future Hygienic.
People envisage the (ever-impending) annihilation of art. Here they are looking for a more art-like art. Hygiene becomes mygod mygod purity.
Must we no longer believe in words? Since when do they express the contrary of what the organ that utters them things and wants? Herein lies the great secret:

Thought is made in the mouth.

I still consider myself very likeable.

A great Canadian philosopher said: Thought and the past are also very likeable.

the three essential laws: eating, making love and shitting

2008-05-08T23:23:00.001+03:00

III

We have always made mistakes, but the greatest mistakes are the poems we have written. Gossip has one single raison d'être: the rejuvenation and maintenance of biblical traditions. Gossip is perfecting itself, encouraged by the state-controlled tobacco company, the railways, the hospitals, the undertaking industry and cloth factories. Gossip is encouraged by the culture of the family. Gossip is encouraged by Peter's pence. Every drop of saliva that escapes from a conversation is converted into gold. Since the people have always needed divinities to protect the three essential laws, which are those of God: eating, making love and shitting, since the kinds are on their travels and the laws are too hard, the only thing that counts at the moment is gossip. The form under which it most often appears is DADA.

There are some people (journalists, lawyers, amateurs, philosophers) who even think that other forms: business, marriages, visits, wars, various conferences, limited companies, politics, accidents, dance halls, economic crises, fits of hysterics, are variations of dada.
Not being an imperialist, I don't share their opinion - I believe, rather, that dada is only a divinity of the second order, which must quite simple by placed beside the other forms of the new mechanism of the religions of the interregnum.

Is simplicity simple, or dada?

I consider myself rather likeable.

you will die

2008-05-07T11:44:00.002+03:00

II

A manifesto is a communication made to the whole world, whose only pretensions is to the discovery of an instant cure for political, astronomical, artistic, parliamentary, agronomical and literary syphilis. It may be pleasant, and good-natured, it's always right, it's strong, vigorous and logical.

Apropos of logic, I consider myself very likeable.

Pride is the star that yawns and penetrates through the eyes and the mouth, she insists, strikes deep, on her breast is inscribed: you will die. This is her only remedy. Who still believes in doctors? I prefer the poet who is a fart in a steam-engine - he's gentle but he doesn't cry - polite and semi-homosexual, he floats. I don't give a single damn about either one of them. It's by pure (unnecessary) chance that the first should be German and the second Spanish. Far be it from us, in actual fact, the idea of discovering theory of the probability of races and the epistolary perfection of bitterness.

Repeat this 30 times

2008-05-06T13:27:00.002+03:00

I

preamble = sardanapalus
one = suitcase
woman = women
trousers = water
if = moustache
2 = three
stick = perhaps
after = sightreading
irritant = emerald
vice = screw
october = periscope
nerve = -->

or all this drawn together in any old savory, soapy, brusque or definitive order - drawn by lot - is alive.
It is thus that over and above the vigilant spirit of the clergyman built at the corner of every road, be it animal, vegetable, imaginable or organic, everything is the same as everything that is not the same. Even if I didn't believe it, it's the truth of the fact that I've put it on paper - because it's a lie that I have FIXED like a butterfly on a hat.
Lies circulate - welcome Mister Opportune and Mister Convenient: I arrest them - they're turning into the truth.
Thus DADA takes on the job of the two-wheeled cops and of undercover morality.
Everyone (at a certain moment) was sound in mind and body.
Repeat this 30 times.
I consider myself very likeable.

under pressure

2008-04-11T16:56:00.012+03:00

Statler: Hey, Waldorf, I was wondering if maybe you... [continues to move his lips]
Waldorf: Darn, I'd better get some new batteries for my hearing aid.

Statler: Ha ha ha! I fool him every time!

[Waldorf punches Statler in the jaw]

----

18 metreye kadar dalmak/ahtapot görmek için yalvarmak ama minik balıklar dışında birşey görememek/bir dalışda yanlış düğmeye basmak suretiyle şişip balon olup uçmak/bir ara buddy'mi kaybetmek/panik olmak/o ana kadar sorun yaşatmayan kulakların dönüşte uçağa binmeleri nedeniyle tıkanmaları/geçici bir süre sağır olmak/homur homur homurdanmak/kukla olsam ya Statler ya da Waldorf olmak...

Welcome to the Church of the Flying Spaghetti Monster

2008-03-26T18:28:00.004+02:00

evet kıskanıyorum hatta kıskançlıktan çatlıyorum. kendimi en az haftada iki kere ne yazmış bakalım diye blog sitesini ziyaret ederken buluyorum. futbol ve bir takım mmmen ve wooomen terciherine katılmasam da başka ne yazmışsa hemfikirim. sık aralıklarla blog'unu update etmesine hayranım. Paldır küldür yazılarının hastasıyım. bunu da yazmadan geçemedim işte... özendim özendim..

http://vdgrl.blogspot.com/

bir diğer hayranlığım da sayın Şahika Uğurlu'ya karşıdır. Kendisine şahsen ve sanalına da ayrıca hayranım. ( az önce gelen "Kokoreç ve midye dolma almadım" haberi ile yıkıldım. dikkatim dağıldı. bundan sonra kuracağım cümlelerden sorumlu değilim.) Kabuslarının ve özenli detaylarının ve uzun yazılarının ve ilginç keşiflerinin hastasıyım.

http://rastsalyuruyus.blogspot.com/

aklım kokoreç ve midyede, mutsuzum. açım.

She is not so special so look what you have done boy!

2008-03-13T17:27:00.005+02:00

Kurbağalarla geçtiğim iletişimde bana 4 rakamından duydukları rahatsızlığı belirttiler. 4 rakamının sayıyla ve yazıyla yaydığı titreşimden rahatsız olup ne zıplayabiliyor ne vıraklıyabiliyorlarmış. -bardağın üzerindeki kurbağanın yalancısıyım- Bana biraz zırvalıyorlarmış gibi geldi ama ses etmedim. Muzlarla olan konuşmamda ise gripten ve pırasalardan bahsettik. Ben de teneceredeki pırasaları yakalamakta güçlük çektiğimi belirttim onlar da bana "doğrama onları o zaman" dediler. Katliammış- pöh! "Lütfen tuzu uzatır mısın?" diye bir ses geldi. Ortalık kalem ve bardaktan geçilmiyor, sesin nerden geldiğini anlamadım. Vantilatörün sesi de öbür sesi bastırdı. Babil'de de hayat böyle mi geçiyordu acaba? Fatura kartları falan? İsa geçen gün telefonla aradı, dünyaya yeniden gelmiş, İskandinavya'daymış. Coğrafya cahili ben anlamadım bittabii -sualtındaki turuncu renk problemini çözmeye çalşıyormuş-muş. Afferim dedim İsa... Duvarıma astığım pizzalar bozuldu. Üzerlerinde peydahlanan canlılar evden kaçmaya çalışıyorlar ama pencereleri sıkı sıkı kapatıyorum. Geçen gün boruların arkasına saklanmış bir fil buldum. - Darwin benimle gurur duyuyor!- "Hamile fil yakinimdir" yazıyordu arkasında. Böbreklerimdeki ateş hücrelerime kadar nefret doluyum -Viva la nefridyum!- Karanlık odada balık tutmaya çalıştım, olmadı. Bantlarla meseleleri duvara yapıştırdım. Pizzaların yanına. Takvimde de 7 patolojik günü işaretledim, o günlerde şizofren olacağım. Hastalığımı renk skalası ile derecelendirmek gerekirse kırmızı tonlarda devam ediyor. Kalorifere bağladığım inek masanın üzerine çıkmış ordan bana bakıyor. Bu ineklerde saygı kalmadı. Işık kaynağının yarattığı kabarcıkların içinde kediler zıplıyor. Leğendeki su birikintisi torbadaki soğanlarla arkadaş olmuş, beni dışlıyorlar. İçerisi biraz sıcak oldu, yaktığım mumlar fazla gelmiş olmalı artı ben bu işten hiç hoşlanmadım.

Alo Galaksi Taksi araba yok

2008-02-28T15:31:00.003+02:00

"Kaç yaşındasın Joe?" diye sordu, Joe kendi çıplak bedenini incelerken.
"Otuz dört."
O halde, diye düşündü Juliana, savaşta yer almış olmalı. Fiziksel bir sakatlık göremiyordu; aslına bakılırsa uzun bacakları, oldukça dinç bir bedeni vardı. Joe incelendiğini fark edince kaşlarını çattı ve arkasını döndü. "Bakamaz mıyım?" diye sordu Juliana, niye bakamayacağını anlamayarak. Birlikte geçirilen koca bir geceden sonra bu iffetlilik. "Biz böcek miyiz?" diye sordu. "Gün ışığında birbirimizi görmeye dayanamıyoruz- duvardaki çatlaklarda mı gizlenmeliyiz?"

From the corpses flowers grow

2008-01-17T11:46:00.000+02:00

SCIMETAR, n. A curved sword of exceeding keenness, in the conduct of which certain Orientals attain a surprising proficiency, as the incident here related will serve to show. The account is translated from the Japanese by Shusi Itama, a famous writer of the thirteenth century.

When the great Gichi-Kuktai was Mikado he condemned to decapitation Jijiji Ri, a high officer of the Court. Soon after the hour appointed for performance of the rite what was his Majesty's surprise to see calmly approaching the throne the man who should have been at that time ten minutes dead!

"Seventeen hundred impossible dragons!" shouted the enraged monarch. "Did I not sentence you to stand in the market-place and have your head struck off by the public executioner at three o'clock? And is it not now 3:10?"

"Son of a thousand illustrious deities," answered the condemned minister, "all that you say is so true that the truth is a lie in comparison. But your heavenly Majesty's sunny and vitalizing wishes have been pestilently disregarded. With joy I ran and placed my unworthy body in the market-place. The executioner appeared with his bare scimetar, ostentatiously whirled it in air, and then, tapping me lightly upon the neck, strode away, pelted by the populace, with whom I was ever a favorite. I am come to pray for justice upon his own dishonorable and treasonous head."

"To what regiment of executioners does the black-boweled caitiff belong?" asked the Mikado.

"To the gallant Ninety-eight Hundred and Thirty-seventh -- I know the man. His name is Sakko-Samshi."

"Let him be brought before me," said the Mikado to an attendant, and a half-hour later the culprit stood in the Presence.

"Thou bastard son of a three-legged hunchback without thumbs!" roared the sovereign -- "why didst thou but lightly tap the neck that it should have been thy pleasure to sever?"

"Lord of Cranes of Cherry Blooms," replied the executioner, unmoved, "command him to blow his nose with his fingers."

Being commanded, Jijiji Ri laid hold of his nose and trumpeted like an elephant, all expecting to see the severed head flung violently from him. Nothing occurred: the performance prospered peacefully to the close, without incident.

All eyes were now turned on the executioner, who had grown as white as the snows on the summit of Fujiama. His legs trembled and his breath came in gasps of terror.

"Several kinds of spike-tailed brass lions!" he cried; "I am a ruined and disgraced swordsman! I struck the villain feebly because in flourishing the scimetar I had accidentally passed it through my own neck! Father of the Moon, I resign my office."

So saying, he gasped his top-knot, lifted off his head, and advancing to the throne laid it humbly at the Mikado's feet.

Vote Cthulhu 2008! //:The stars are right!

2007-12-31T13:19:00.000+02:00

El Rey y Yo

2007-12-14T11:38:00.000+02:00

Hubo una vez un gran Rey que tenía muchas tierras, un castillo y también un amor
Pero los caprichos de este amor con el tiempo sin castillo y sin perras lo dejó.

Hoy el Rey no puede ser feliz porque no tiene ni castillo ni amor
Hoy el Rey no puede ser feliz por que no tiene ya su amor.

Yo también contigo fui feliz mi amor y mi dinero te di y hoy pobre y solo lloro por ti

thy fearful symmetry

2007-12-12T17:28:00.000+02:00

Tiger, tiger, burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye
Could frame thy fearful symmetry?

In what distant deeps or skies
Burnt the fire of thine eyes?
On what wings dare he aspire?
What the hand dare seize the fire?

And what shoulder and what art
Could twist the sinews of thy heart?
And when thy heart began to beat,
What dread hand and what dread feet?

What the hammer? what the chain?
In what furnace was thy brain?
What the anvil? What dread grasp
Dare its deadly terrors clasp?

When the stars threw down their spears,
And water'd heaven with their tears,
Did He smile His work to see?
Did He who made the lamb make thee?

Tiger, tiger, burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye
Dare frame thy fearful symmetry?

Pfui!

2007-12-05T17:16:00.000+02:00

Sieh einmal, hier steht er,
Pfui! der Struwwelpeter!
An den Händen beiden
Ließ er sich nicht schneiden
Seine Nägel fast ein Jahr;
Kämmen ließ er nicht sein Haar.
Pfui! Ruft da ein jeder:
Garst'ger Struwwelpeter!

See Slovenly Peter! Here he stands,
With his dirty hair and hands.
See! his nails are never cut;
They are grim'd as black as soot;
No water for many weeks,
Has been near his cheeks;
And the sloven, I declare,
Not once this year has combed his hair!
Anything to me is sweeter
Than to see shock-headed Peter.

kültür vasıtasıyla ulaşmak ve çeşitliliği kutlamak?

2007-12-04T15:39:00.000+02:00

L'hippopotame au large ventre
Habite aux Jungles de Java,
Où grondent, au fond de chaque antre,
Plus de monstres qu-on n'en rêva.

Le boa se déroule et siffle,
Le tigre fait son hurlement,
Le buffle en colère renifle,
Lui dort ou paît tranquillement.

Il ne craint ni kriss ni zagaies,
Il regarde l'homme sans fuir,
Et rit des balles de cipayes
Qui rebondissent sur son cuir.

Je suis comme l'hippopotame:
De ma conviction couvert,
Forte armure que rien n'entame,
Je vais sans peur par le désert.